Christos Karadimas Ένα 15ήμερο παραμονής στην Σαγκάη και κατ' ανάγκη παρακολούθηση στο ξενοδοχείο βραδινών αγγλόφωνων τηλεοπτικών ενημερωτικών εκπομπών.

Ήταν ομολογουμένως για μένα προσωπικά μια πρωτόγνωρη εμπειρία καθώς παρακολούθησα μια διαφορετική παρουσίαση, θεώρηση, αντιμετώπιση και κριτική του πολέμου Ουκρανίας-Ρωσίας, διαμετρικά αντίθετη από αυτήν που μας έχουν συνηθίσει ή μάλλον εθίσει τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Μια διακριτική χαμηλών τόνων υποστήριξη από κινεζικής πλευράς του Πούτιν σε διπλωματικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο και από την άλλη μια φανερή απαξίωση του Ζελενσκι και της πολιτικής του που την θεωρούν αυτοκτονία καταστροφική για το μέλλον της Ουκρανίας.

Οι Κινέζοι επισημαίνουν επίσης σαν βασικό looser και οικονομικό θύμα της σύρραξης την Ευρώπη, εκφράζοντας ταυτόχρονα την απορία τους για την ολοκληρωτική και ανεξήγητη για αυτούς ολιστική εμπλοκή της στο όλο θέμα.

Για να είμαι ειλικρινής ήταν κάτι που το υποπτευόμουν και το περίμενα, αλλά όχι βέβαια σε τέτοιο βαθμό.

Η Κίνα που επιθυμεί τον τερματισμό του πολέμου για ίδιο όφελος παραμένει σε αυξημένη ετοιμότητα και στάση αναμονής, καθώς από ότι φαίνεται θα έχει σημαντική συμμετοχή μαζί με τα κράτη του κόλπου στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, κάτι που λόγω του εκτιμώμενου τεράστιου κόστους δεν μπορεί να αναλάβει η Δύση, μια Δύση με μια αδύναμη οικονομικά Ευρώπη και μια αλλοπρόσαλλή τραμπική Αμερικής που έχει για την ανοικοδόμηση επιλεκτική και συγκεκριμένη στόχευση.

Εξάλλου η στρατηγική προσέγγιση των Κινέζων έχει ιστορικά πάντοτε μακροπρόθεσμο ορίζοντα με βάση την ανεξάντλητη και εκνευριστική πολλές φορές αμίμητη υπομονή τους.