Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

GREEK NEWS from SKLANTZITHRES: ΓΙΑΤΙ ΡΕ ....ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ 20...

GREEK NEWS from SKLANTZITHRES: ΓΙΑΤΙ ΡΕ ....ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ 20...: Η επιστολή ενός Δημοκράτη,διαβάστε το μέχρι τέλους... 40 χρόνια μετά και ακόμα τυραννάς τα .... καημένα παιδιά της νέας τάξης. Για...

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

Αυτόχθονες Έλληνες: ΟΙ "ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ" ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ΠΟΙΟΙ ...

Αυτόχθονες Έλληνες: ΟΙ "ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ" ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ΠΟΙΟΙ ...: Μια απίστευτη έρευνα που λέει τα πράγματα με το όνομά τους! Ποιοι και πως οργάνωσαν το έγκλημα κατά της χώρας μας! Φανταστείτε μια πολεμική...

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ 1

Ο κ. Στουρνάρας, είπε ότι η φορολογία ακινήτων είναι δίκαιη, γιατί τα ακίνητα, μορφή αποταμίευσης, αγοράστηκαν με μαύρο αφορολόγητο χρήμα. Αντιπαρέρχομαι την σωρεία επιχειρημάτων, που αντικρούουν την λογική αυτή και του λέω: Γιατί δεν βάζεις απανωτά κάθε χρόνο και τον ανάλογο φόρο, στις αποταμιεύσεις που είναι στις Τράπεζες και θα τα πάρεις αμέσως σε μηδέν χρόνο , χωρίς τα δυσάρεστα και χρονοβόρα, ρυθμίσεις, κατασχέσεις, φυλακίσεις κλπ ?? Μήπως πίσω από την άνιση αντιμετώπιση των Ελλήνων «φοροφυγάδων» κρύβεται κάτι άλλο ??

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013

Σημερινή | Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο: Ψωμί με αλεύρι ζέας(για προχωρημένα...μυαλά)

Σημερινή | Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο: Ψωμί με αλεύρι ζέας(για προχωρημένα...μυαλά): Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν κατά κόρον  και το ανακάτευαν μαζί με κριθαρένιο αλεύρι. Δοκιμάστε το, είναι....

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/: ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Κ...

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/: ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Κ...: Γράφει ο Αθανασόπουλος Περικλής Να τελειώσει το παραμύθι με την παραμονή στο ευρώ που έχει στερήσει την οποιαδήποτε παραγωγή στην ...

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/: Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2013 ΜΙΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ ΧΩΡΑ – Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ...

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/: Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2013 ΜΙΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ ΧΩΡΑ – Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ...: ΣΩΛΟΜΟΥ-ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΟΕΚ Γράφει ο Αθανασόπουλος Περικλής Δείτε με προσοχή την φωτογραφία που τραβήχτηκε χθες ( 11-1-2013) στις 2.30...

Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

Εβραϊκών ριζών ονόματα που επέβαλαν οι Ιουδαιοχριστιανοί στους Έλληνες

12 Οκτ
2009
1

Όταν φέρνω στο μυαλό μου την εγκύκλιο τού Πατριαρχείου, που εξεδόθη το 1819 και μεταξύ άλλων,
απαγόρευε στους Έλληνες να δίνουν ελληνικά ονόματα στα παιδιά τους, ως ανάρμοστα(!!!) «πονάνε τα μηνίγγια μου». Και πονάνε ακόμα περισσότερο, όταν η Εκκλησία σήμερα, τολμά και κάνει λόγο για την συμβολή της στην Ελληνική Επανάσταση, την διάδοση της Ελληνικής Παιδείας, τής ελληνικής γλώσσας κ.τ.λ. «Ανάρμοστο» να ονομάζεις το παιδί σου, Λεωνίδα, Αχιλλέα, Σωκράτη, Αφροδίτη, Ιφιγένεια κ.τ.λ., αλλά «πατροπαράδοτο» να το ονομάζεις Γιάννη, Μιχάλη, Μανώλη, Μαρία κ.α. Βεβαίως και σήμερα, η Εκκλησία έχει φροντίσει να «αγιοποιήσει» σχεδόν όλα τα αρχαία ελληνικά ονόματα, κάνοντας την ανάγκη φιλότιμο κι έτσι, ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Φυσικά, φίλε αναγνώστη, εσύ που ενδεχομένως θα συναντήσεις το όνομά σου στο ακόλουθο ενδεικτικό κατάλογο ονομάτων, δεν χρειάζεται να νιώθεις ενοχές που φέρεις ένα εβραϊκό όνομα. Δεν το επέλεξες εσύ. Αλλά κι αυτοί που το επέλεξαν για σένα (δηλαδή οι γονείς σου), κινήθηκαν μέσα στα πλαίσια που δυστυχώς ο Ιουδαιοχριστιανισμός τα έχει καταστήσει απολύτως δεδομένα και φυσιολογικά. Κοντά σ' αυτά θα πρέπει να συνυπολογίζεται και η άγνοια των παλαιότερων γενεών, σε σχέση με την ιστορία και ειδικότερα με την πλαστή «αρμονική» σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού, που προπαγανδίζει ανερυθρίαστα εώς και σήμερα το παρακράτος τής Εκκλησίας.
Κάποια από τα ονόματα που ακολουθούν (μαζί με την ιουδαϊκή προφορά τους και σημασία), είναι προφανές ότι έχουν εβραϊκές ρίζες, ενώ κάποια άλλα έχουν εξελληνιστεί και είναι αρκετά δύσκολο για τον μέσο Έλληνα να «υποψιαστεί» την προέλευσή τους.
Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ, ότι η επιβολή εβραϊκών ονομάτων, μέσω τού Χριστιανισμού, δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο (όπου δυστυχώς υφίσταται ο Χριστιανισμός). Επιπροσθέτως, η ελληνική ονοματοδοσία, δεν νοθεύτηκε μόνο με εβραϊκά ονόματα, αλλά και ρωμαϊκά (π.χ. Κωνσταντίνος, που σημαίνει «σταθερός»), καθώς ως γνωστόν ο Χριστιανισμός βρήκε γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη και επέκτασή του μέσα στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Δηλαδή, αυτής που γνωρίζουμε σήμερα ως Βυζάντιο (και για κάποιους αιθεροβάμονες πλαστογράφους τής ιστορίας, ως Ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία).
Πάμε στο «ψητό» τώρα ...;
Ηλίας
Ελί Για: Ο Θεός μου είναι ο Κύριος.
Ιωάννης
Γιο χανάν: Ο Θεός ελέησε.
Εύα
Χάβα: Μητέρα πάντων των ζώντων.
Άννα
Χανά: Η ευλογημένη απ' τον Θεό.
Μαρία
Μαριάμ (Μύριαμ): Ποθητή, επιθυμητή. Σημαίνει και πίκρα.
Λάζαρος
Ελ αζάρ: Ο Θεός βοήθησε.
Ανανίας
Ανάν Για: Χάρισε ο Θεός.
Ζαχαρίας
Ζαχάρ Για: Θυμήθηκε ο Θεός.
Ματθαίος
Ματάτ Για: Δώρο Θεού.
Θωμάς
Τθαόν: Δίδυμος.
Σάββας
Σαμπάτ (Σάββατο): Ανάπαυση.
Ησαΐας
Γιεσά Για: Έσωσε ο Θεός.
Ιερεμίας
Γερμί Για: Με ανέδειξε ο Θεός.
Ιορδάνης
Γιαρδεΐν: Αυτός που ρέει.
Μανώλης (Εμμανουήλ)
Ιμ άνου Ελ: Ο Θεός είναι μαζί μας.
Μιχάλης (Μιχαήλ)
Μι κα Ελ: Ποιος σαν τον Θεό.
Ιάκωβος (Ιακώβ)
Γιακόβ: Πτερνιστής (σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, όταν γεννήθηκε, κρατούσε την φτέρνα του δίδυμου αδερφού του, Ησαύ).
Σολομός (Σολομώντας)
Σαλομών: Ειρηναίος
Σήφης (Ιωσήφ)
Γιο σεφ: Ο Κύριος να προσθέσει.
Δανιήλ
Δανί Ελ: Κριτής ο Θεός.
Γαβριήλ
Γαβρί Ελ: Άνθρωπος του Θεού.
Σαμουήλ
Σαμού Ελ: Ακούσθηκε ο Θεός.
Ραφαήλ
Ραφά Ελ: Θεράπευσε ο Θεός.
Ιωνάθαν
Γιο τανάν: Ο Θεός έδωσε.
Ιωακείμ
Γιο γιακίμ: Ο Θεός θα αποκαταστήσει.
Βενιαμίν
Μπεν γιαμίν: Υιός εκ δεξιών.
Αβραάμ
Άβραμ: Πατέρας λαών.
Ρεβέκκα
Ρίβκα: Δούλη του Θεού.
Ελισάβετ
Ελ ισεβά: Αυτή που πιστεύει στον Θεό.
Μωυσής
Μοσσέ: Υδατόσωστος.
Ισαάκ
Γελαστός.
Συμεών
Υπακοή.
Αναδημοσίευση από
Πάρε-Δώσε 
Πάρε - Δώσε
Υ/Γ: Παρατήρηση δική μου: Παρά την προσπάθεια της Εκκλησίας να «αγιοποιήσει» σχεδόν όλα τα αρχαία ελληνικά ονόματα, κάνοντας την ανάγκη φιλότιμο ώστε, ούτε γάτα ούτε ζημιά φαίνεται ότι τελικά της έχουν ξεφύγει πληθώρα ονομάτων τα οποία βέβαια δεν διαφεύγουν της προσοχής της μια και είναι αναρτημένα στις λίστες των εκκλησιαστικών κύκλων. Μια τέτοια «μαύρη» λίστα βρήκα στην ιστοσελίδα http://eortologio.gr/data/eortes/eortes_no_name_day.php όπου περιλαμβάνει όλα τα γνωστά και άγνωστα ονόματα που δεν γιορτάζουν. Δεν χρειάζεται βέβαια να πει κανείς ότι το 99% αυτών των ονομάτων είναι αμιγώς Ελληνικά! Όποιος λοιπόν θέλει για το παιδί του ή ακόμα και για το ίδιο όνομα αμιγώς ελληνικό που δεν έχει καπηλευθεί ακόμα η εκκλησία δεν έχει παρά να επιλέξει για ονοματοδοσία όνομα από την λίστα που ακολουθεί:


 
ΑΒΔΗΡΟΣ (Αβδηρος)
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (Αγαμέμνων, Αγαμέμνονας, Αγαμεμνων, 

ακολουθεί  μεγάλος κατάλογος που μπορείτε να  αναζητήσετε στο ΠΑΡΕ ΔΩΣΕ   η  στο 

ΘΕΩΡΙΗΣ ΕΙΝΕΚΕΝ

Πέμπτη 4 Απριλίου 2013

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Ποια «σωτηρία» από παιχνίδι εντυπώσεων;


Ποια «σωτηρία» από παιχνίδι εντυπώσεων;

Του Χρήστου Γιανναρά



Ο πρωθυπουργός κ. Aντώνης Σαμαράς και ο κυβερνητικός του εκπρόσωπος απαντούν οπωσδήποτε (και συνήθως αυθημερόν) σε κάθε παραμικρή επίκριση, έστω και εμφανώς κακόπιστη ή εμπαθή, που θα διατυπώσει η αξιωματική (ειδικά) αντιπολίτευση. Δεν απαντούν ποτέ, μα ποτέ, σε κριτική απροκατάληπτων, ακομμάτιστων γραφίδων, σε δημοσιογράφους ή πολιτικούς αναλυτές που τιμούν με την αμεροληψία τους το λειτούργημά τους.
Tο σύμπτωμα έχει καταφανή την αιτία του: O κ. Σαμαράς και το περιβάλλον του καταλαβαίνουν και ασκούν την πολιτική σαν παιχνίδι εντυπώσεων. Δεν τους ενδιαφέρουν τα προβλήματα της χώρας καθεαυτά, η αντιμετώπισή τους, η λύση τους. Tους ενδιαφέρουν οι εντυπώσεις που θα προκληθούν από τη ρητορική «περί» των προβλημάτων – πώς θα κερδίσουν τις εντυπώσεις. Aπαντούν στον ΣYPIZA και όχι στην κριτική ανιδιοτελών, έμπειρων αναλυτών, επειδή η αντιμαχία με τον ΣYPIZA «συσπειρώνει» τους οπαδούς στις κερκίδες, συντηρεί την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής, τη μικρόνοια και την ακρισία, που μόνο χάρη σε αυτές επιβιώνει η κομματοκρατία.
O κ. Σαμαράς κλήθηκε να συγκροτήσει κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που θα πει: Mε δεδομένο τον ίλιγγο της πτώσης στον γκρεμό, συντελεσμένη την καταστροφή της χώρας, να σχηματίσει άλλου είδους, άλλου τύπου, άλλης νοο-τροπίας κυβέρνηση από αυτές που μας οδήγησαν στον όλεθρο, τις κυβερνήσεις της τυφλής κομματικής εξουσιολαγνείας – να ηγηθεί σε επιστράτευση των καλύτερων δυνάμεων του τόπου, της ποιότητας, των αρίστων, των ικανών να υπηρετήσουν (όχι να ιδιοποιηθούν) την κοινή σωτηρία. Aλλά ο κ. Σαμαράς δεν είχε τις προϋποθέσεις να αντιληφθεί τις επιταγές των καιρών ούτε την οργισμένη απαίτηση του λαού. Eσπευσε να χρίσει υπουργούς, στην κρισιμότερη για τη χώρα ώρα, όσους κομματικούς τον είχαν βοηθήσει να κερδίσει την αρχηγία του κόμματος – η πατρίδα σπάραζε κι αυτός εξοφλούσε υποχρεώσεις. Mέχρι χθες ακόμα, στο κράτος που έχει καταρρεύσει, διόριζε σε θέσεις-κλειδιά αυλοδίαιτους του κομματικού του ποιμνιοστασίου, αποτυχημένους πολιτευτές, οικτρές μετριότητες.
Eίναι περισσότερο από φανερό: την «εθνική σωτηρία» ο κ. Σαμαράς δεν την συναρτά με την ανασύνταξη της χώρας, την τόλμη ριζικών μεταρρυθμίσεων στη λειτουργία του κράτους, με θεσμικές αλλαγές που θα μορφώσουν διαφορετικές νοο-τροπίες. O κ. Σαμαράς περιμένει και τη «σωτηρία» εισαγόμενη, την ταυτίζει αποκλειστικά με την έλευση (ούτε καν προσέλκυση) ξένων επενδύσεων. Παρακαλεί να έρθουν οι ξένοι, να φέρουν εδώ τα χρήματά τους, να τα επενδύσουν σε επιχειρήσεις, να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, να εισρεύσει χρήμα στην εγχώρια αγορά.
Mοιάζει να προσβλέπει σε ένα είδος επενδυτών μάλλον δυσεύρετο: σε επενδυτές ακραίου αλτρουισμού ή σαφώς αυτοκαταστροφικούς, μαζοχιστές. Διότι ποιος επενδυτής, με υγιείς τας φρένας και τον ψυχισμό, θα έρθει να διακινδυνεύσει τον όποιο πλούτο του σε μια χώρα που η κυβέρνησή της αποδείχνεται ανίκανη να οργανώσει ένα στοιχειωδώς λειτουργικό και αποδοτικό (δηλαδή πρωταρχικά δίκαιο) φορολογικό σύστημα;
Ποιος να επενδύσει σε χώρα όπου η κυβέρνηση αρνείται να χαλιναγωγήσει τον συνδικαλισμό του δημόσιου τομέα, επειδή σε αυτόν στηρίζει άθικτες τις πελατειακές της σχέσεις, τη διαιώνιση της κομματοκρατίας;
Aν διέθετε προσωπικό (επιτέλους) ένστικτο αυτοσωτηρίας ο κ. Σαμαράς, θα είχε προσφύγει, κατά απόλυτη προτεραιότητα, στην πρωταρχική προϋπόθεση λειτουργικότητας μιας κρατικής μηχανής: την αξιοκρατία. Aν υποψιαζόταν, έστω, τι σημαίνει καταξίωση της ανθρώπινης ποιότητας στον δημόσιο τομέα, πρωτείο της αριστείας, επιβράβευση της ανιδιοτέλειας (ποιες δημιουργικές, παραγωγικές δυνάμεις ελευθερώνονται με μια τέτοια πολιτική), δεν θα είχε υιοθετήσει τη λύση των αδιάκριτων απολύσεων, την ενθάρρυνση των πανικόβλητων συνταξιοδοτήσεων. H αναποτελεσματικότητα, ο παρασιτισμός, ο θρίαμβος της ραστώνης και της ανευθυνότητας στον κρατικό μηχανισμό δεν εξαλείφονται με «κουρέματα» του υπαλληλικού δυναμικού και πρόωρη αποστράτευση των έμπειρων λειτουργών. Είναι εξόφθαλμο έγκλημα.
Αλλά ο κ. Σαμαράς δεν διανοείται «σωτηρία» μη εισαγόμενη. Δεν διερωτάται: με ποιες ξένες επενδύσεις κατόρθωσε να ανακάμψει ο Ελληνισμός από την εφιαλτική μικρασιατική καταστροφή, την πλημμυρίδα των άστεγων, εξαθλιωμένων προσφύγων στη χώρα. Ακόμα και στη φρίκη του λιμού της γερμανικής κατοχής ο λαός είχε «φρόνημα» που στήριζε την ελπίδα, λειτουργούσε «νοικοκυριό», πολυμήχανη οικιακή οικονομία. Σήμερα το πρώτιστο κοινωνικό πρόβλημα είναι η εθελόδουλη αυτονόητη υποταγή όλων μας στους νόμους της αγοράς, το αδιανόητο της στόχευσης σε ποιότητες ζωής άλλες από την καταναλωτική ευχέρεια, που «οφείλει» να την εξασφαλίζει το κράτος.
Απαιτούμε από τους αυτουργούς της καταστροφής μας να μας σώσουν, να ανασκευάσουν τις συνέπειες των εγκλημάτων τους. Και η απαίτησή μας εκφράζεται με την επίδειξη της συνενοχής μας στο έγκλημα: Ατέλειωτες φάλαγγες υπερσύγχρονων τρακτέρ στους κόμβους των εθνικών οδών – κάθε τέτοιο τρακτέρ στις χώρες των δανειστών μας το μοιράζονται δέκα οικογένειες. Eμείς διαμαρτυρόμαστε για ανέχεια, με επίδειξη πλούτου. Σε επόμενη φάση ίσως οι εθνικές οδοί να αποκλείονται με φράγματα από λιμουζίνες μπε-εμ-βε. Καθόλου τυχαία που οι πραγματικά πάμπτωχοι αγρότες της ορεινής Πελοποννήσου, της Ηπείρου ή των νησιών δεν έκλεισαν ποτέ κόμβους οδικούς ούτε βρέθηκε ποτέ κοντά τους η κυρία Παπαρήγα ή ο γραφικός της στερεότυπης «προκάτ» διαμαρτυρίας κ. Λαφαζάνης.
«O κ. Aντώνης Σαμαράς, μετά από μία περίπου διετία καταγγελτικού πολιτικού λόγου, ακολουθεί εκ των πραγμάτων το πλαίσιο πολιτικής που διαμόρφωσε η κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου για την αντιμετώπιση της κρίσεως» («K» 7.2.2013 - πρωτοσέλιδο). Aυτή η λιγόλογη συμπερασματική κρίση, η επαγγελματική αξιοσύνη και κοινωνική καταξίωση του δημοσιογράφου που την υπογράγει, το κύρος της εφημερίδας που τη δημοσιεύει, ισοφαρίζουν τεράστιες δόσεις φλύαρων, προπαγανδιστικών καταγγελιών του ΣYPIZA. Aλλά η κυβέρνηση απαντάει μόνο στα γλωσσοκοπήματα της επιπόλαιης προπαγάνδας, όχι στη φράση που συνοψίζει την τραγωδία της χώρας.
O κ. Σαμαράς βαδίζει ακριβώς στα ίχνη του ΓAΠ, ακριβώς μιμητής του ΣYPIZA στο κυνήγι των εντυπώσεων.

======================  έπονται σχόλια διαφόρων αναγνωστών,γιά περισσότερα στις "Απόψεις" - δεξιά και επάνω στον  ιστότοπο τής ¨Καθημερινής") ====================================================


Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ



                         


        ΤΗΝ   ΠΡΟΣΟΧΗ  ΣΑΣ - ΜΙΑ   «ΑΙΡΕΤΙΚΗ»   ΠΡΟΤΑΣΗ

Ύστερα από το γεγονός ότι στο στόχαστρο του Υπ  Οικονομικών   εκτός του εισοδήματος δικαίως , είναι και η κατοχή περιουσιακών στοιχείων  σε ακίνητα, άδικα.   Διερωτώμαι λοιπόν,  γιατί να μην είναι και η κατοχή μετρητών, δεν κατάλαβα.

Αντί το Υπουργείο Οικονομικών να προσπαθεί με περίπλοκες  , χρονοβόρες  και ψυχοφθόρες διαδικασίες  να ξεζουμίσει  κατασπαράζοντας ιδιοκτήτες ακινήτων , ακινήτων που πιθανόν δεν αποφέρουν , για πολλούς λόγους,  κανένα εισόδημα.  Φορολογία  που εξωθεί  ιδιοκτήτες χωρίς εισόδημα, στην απόγνωση και την αυτοκτονία.

Θα μπορούσε κάλλιστα  σε ένα βράδυ  αιφνιδιαστικά, να καλύψει τις ανάγκες του, βάζοντας χέρι σε καταθέσεις  πχ   άνω των 50-100 χιλιάδων με κλιμακούμενο ποσοστό.   Θα μπορούσε  να τα πάρει και υπό τύπον αναγκαστικού δανείου.   Σκεφτείτε τι γραφειοκρατικές διαδικασίες ,πόσα σούρτα φέρτα  , συζητήσεις, ανακοινώσεις και ενστάσεις,  θα γλιτώναμε.   Νομίζω ότι   «Το μη χείρον,  βέλτιστο» είναι σοφό και επαληθεύεται πλήρως.

Άλλωστε οι ιδιοκτήτες και οι καταθέτες είναι και  οι δύο αποταμιευτές . Ο ένας σε ακίνητα ο άλλος σε μετρητά. Ο ιδιοκτήτης έχει πάθει πανωλεθρία με την καταβαράθρωση της αξίας των ακινήτων του,   ο δε  καταθέτης είναι  σαφώς, σε πλεονεκτικότερη θέση.

Κάντε σύγκριση μεταξύ ενός ιδιοκτήτη ακινήτου που το είχε αγοράσει  πχ  200,000 πριν 4 χρόνια και ενός καταθέτη  που αντί να αγοράσει ακίνητο, κατέθεσε στην Τράπεζα το ίδιο ποσόν.

Πρέπει  η Πολιτεία  να επιμερίζει τα βάρη,  δίκαια