ΑΛΗΤΕΣ ΨΕΥΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

http://youtu.be/ZlQMQ_pI7v4

ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΗΣ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟΝ 9.84

Δείτε την αναλυτική λίστα με την μισθοδοσία στον 9,84 .. Διασημοι μεγαλοδημοσιογραφοι, κονομαγανε τα λεφτα του κοσμακη σε ενα σταθμο που με εσοδα 400 χιλιαδες το μηνα, είχε 9,5 εκατομμύρια ευρώ μισθοδοσια!! Επιχορήγηση απτο κρατος ? 15 εκατομμυρια ! Επιχορηση απο τον δημο αθηνας? 5 Εκατομμυρια . Ποιοι τα πληρωνουν ? ΕΜΕΙΣ! 1. Γρ. Ρουμπάνης (3692 +2000) Ζάκυνθος ανύπαρκτος εδώ και δύο χρόνια –Παραιτείται) 2. Άννα Παναγιωταρέα (2849 ευρώ/μήνα για 2 ώρες την εβδομάδα) καθηγήτρια στο ΑΠΘ 3. Αρετη Σιδηροκαστρίτου (4339 ευρώ/μηνα – 1 ώρα τη βδομάδα με Τασσιόπουλο) διευθυντικό στέλεχος του ομίλου Κυριακίδη(φλαςκλπ) και υπάλληλος της ΓΓΤύπου. 4. Γιώργος Βλάχος (2332 ευρώ /μήνα, πολιτικό σχόλιο , 1 από τους 19 πολιτικούς συντάκτες του σταθμού) με ελάχιστη συμμετοχή και εργάζεται στον Αλφα και είναι υπάλληλος στη ΓΓΤύπου) 5. Γιώργος Ταμπακόπουλος (4384/μηνα ανύπαρκτος ,διευθυντής στο ΚΑΡΦΙ ) 6. Μαρία Σταματέρη (2421/μηνα – ένα δυο 10λεπτα , εργάζεται και στον ΣΤΑΡ) δήλωσε ότι ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ 7. Φωτεινή Καλλίρη (2114 /μηνα,καλύπτει θέματα Δημόσιας διοίκησης-εργάζεται στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, και στο Γρ.τυπου Εθνικής Τράπεζας) 8. Γιάννης Τασσιόπουλος (3879/μηνα, μια εκπομπή κάθε Παρασκευή, δ/ντης εκδηλώσεων, εργάζεται στο ΧΡΗΜΑ και άλλου τύπου εργασίες) ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ μέχρι 5/2011) 9. Αντώνης Ζησιμάτος (2239/μηνα -ΙΑΣΩ- δεν έκανε τίποτα , άδεια μετ αποδοχών για 14 μήνες)) ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ 10. Ολγα Προυκάκη (1324/μηνα – 15´την εβδομάδα-ΑΝΤ1-με δελτίο))ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ 11. Κώστας Ζούλας (3200/μηνα – εκπομπή Δ-Π 3-4 με Παπαγεωργίου) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΕΡΤ 12. Νικόλαος Καρούτζος (2713/μηνα, μία εκπομπή με Κομίνη κάθε Π 6-7μμ, ΑΞΙΑ κ.α) 13. Γιάννης Κουρτάκης (2255/μηνα, ωριαία εκπομπή Δευτέρα- Πέμπτη με τον Χρήστο Ράπτη- εργαζεται ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ΑΞΙΑ ,σύμβουλος Μαρινάκη, παραπολιτικά.γρ) 14. Γιάννης Σαραντάκος (1852/μηνα ένας από τους 19 πολιτικούς συντάκτες με ελάχιστη συμμετοχή, Εργάζεται στο ΕΘΝΟΣ και ΜΕΓΚΑ) 15. Νικ. Στέφος (μουσικός επιμελητής, Εργάζεται στην ΕΡΤ-με άδεια άνευ αποδοχών) – Παραιτείται-ΣΥΝΤΑΞΗ τον Μάιο) 16. Αμαλία Κυπαρίσση (εξαφανισμένη από 2003 γρ Ρουσσόπουλου, άδεια ανευ αποδοχών μέχρι τέλους του 2011-ζεί μόνιμα στην Ισπανία) δεν επικοινώνησε 17. Στάθης Βαρυτιμιάδης (2174/μηνα . Σημετοχή ένα τηλ σε πρωινό Μαγκαζίνο. Εργάζεται στον Ελευθερο Τύπο και σε αθλητική) 18. Φώφη Γιωτάκη (2016/μηνα, Μία από τις 19 πολιτικούς Συντάκτες του σταθμού, με ελάχιστη προσφορα. Είναι αρχισυντάκτρια πολιτικού στο ΕΘΝΟΣ) 19. Άγγελος Μόσχοβας (2438/μηνα. Πρωινό 7-8 με Λοβέρδο-πολλές απουσίες – Εργάζεται στο κέρδος ΚΕΡΔΟΣ) Ορισμένου Χρόνου 20. Νίκος Ελευθερόγλου (1759,τίποτα, ανύπαρκτος free press δήθεν, εφημ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) 21. Φοίβος Καρζής (4018/μηνα –Εργάζεται στη Eurob a nk) Αποχώρησε μόνος του σε φιλικό κλίμα 22. Δημήτρης Κατής (1840/μηνα,μουσικός , μία εκπομπή) 23. Ελένη Κομίνη (1173/μηνα,μία εκπομπή με Καρούτζο κάθε Παρασκευή. Εργάζεται στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ) 24. Παναγιώτης Μουσάς Ένας από τους 19 πολιτικούς συντάκτες. (μόνο ένα πολιτικό σχόλιο-1278ευρώ//μηνα 25. Σωτηρης Ξενάκης (παραιτήθηκε) 26. Χάρης Παυλίδης (2658, /μηνα -ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ) 27. Γιωργος Μητσικώστας (5856/μηνα, δεν χρειάζεται 10´. Ακυρο το συμβόλαιό του) 28. Λάμπρος Πέγκος (1623/μηνα . Γρ τύπου Δήμου. Εργάζεται ,σε διάφορες εφημερίδες) 29. Χρήστος Ράπτης (2029/μηνα. Μία εκπομπή Δευτ- Πέμπτη με τον Κουρτάκη. Εργάζεται και στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ) 30. Μαρία Αντωνιάδου (1500/μηνα. Εργάζεται στο ΒΗΜΑ ανύπαρκτη) 31. Αμέλια Αναστασάκη (1250/μηνα. Εκπομπή κάθε Παρασκευή) Εργάζεται στο. ΣΤΑΡ Ιωάννης Βασιλακόπουλος( 1167 ,απών, γρ Τύπου Βαρβιτσιώτη) 32. Αλέξανδρος Βέλλιος (1332 /το μήνα, άφαντος) 33. Ιωάννα Ζαρακέλη (1250/το μήνα . Πλημμελής παρουσία γρ Τύπου ΔΕΡΑ- Εργάζεται στο Κόντρα,) 34. Ελένη Καλογεροπούλου 1500 /μηνα (Μία από τους 19 πολιτικούς συντάκτες. Εργάζεται στη ΓΓΤύπου, ΠΟΝΤΙΚΙ) 35. Ηλίας Κανέλλης (ΝΕΑ, παραιτήθηκε, σε πολύ καλό κλίμα) 36. Θυμιος Καρακατσάνης (1446/μηνα.Δεν έκανε τίποτα) 37. Καρρερ Λουκίλα (θα έρθει δωρεάν) 38. Ανδρέας Κάτσενος (Εξαφανισμένος.1000/μηνα) 39. Χριστίνα Κοραή (2046/μηνα. Μία από τους 19 πολιτικούς συντάκτες . Συμμετοχή με ένα σχόλιο. Εργάζεται στην Ελευθεροτυπία κλπ) 40. Άκης Κοσώνας (1501/μηνα. Ανύπαρκτος. Εργάζεται στο ΑΠΕ) 41. Γιώργος Κουβαράς (2325/μηνα. Μία εκπομπή Δευτέρα- Πέμπτη. .Εργάζεται στον ΕΤ) 42. Άλκης Κούρκουλας ανταποκριτής, με μηδενική προσφορά 43. Δήμητρα Κουτουρίνη (Εξαφανισμένη) 44. Βασιλική Κουτσούμπα(Εξαφανισμένη) 45. Αλέξανδρος Κυριακόπουλος (Ελευθεροτυπία, 875/μηνα, ελάχιστη προσφορά) 46. Λάζαρος Λασκαρίδης (παραιτήθηκε) 47. Γιάννης Λοβέρδος (2341/μηνα +1260 Μυρτώ Λοβέρδου> Πρωινή εκπομπή με τον Αγγ. Μόσχοβα. Πολύ συχνά εγκατέλειπε την εκπομπη για να εμφανιστεί στην τηλεόραση, ως σχολιαστής. Έμενε η εκπομπή χωρίς παρουσιαστη συχνά μεταξύ 7.30 με 8.00. Απροετοίμαστος και όταν ήταν στην εκπομπη. Σχόλια εκ του προχείρου. Είναι δ/ντης της εφ. ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΒΡΑΔΥΝΗ, ενώ γράφει και σε ηλεκτρονικές σελίδες) 48. Κώστας Μελισσόπουλος. Ενας εκ των 19 πολιτικών συντακτών 49. Γιώργος Μαντέλας (1250/μήνα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) 50. Δημήτρης Νασιόπουλος (γρ Τύπου Δήμου ) 51. Βασιλική Νικολακάκη (Γρ τύπου ΠΟΔΑ) 52. Αχιλλέας Οικονόμου (900 μουσική εκπομπή /Κυριακή 5-6) 53. Κων Παναγιωτόπουλος (B a r-B a r) (2325/μηνα,μία εκπομπή την εβδομάδα) 54. Παναγιωτοπούλου Στέλλα (γρ τυπου ΠΟΔΑ ,1300/μηνα) 55. Γιάννης Παπαδήμος (γρ τυπου δήμου 1581/μηνα) 56. Γιάννης Παργινός ( 15’ κάθε Δευτέρα . Εργάζεται στηνΑυριανή-Παρόν 1125/μηνα) 57. Γιώργος Σιαδήμας. Ενας εκ των 19 πολιτικών συντακτών του σταθμού. Εργάζεται στο ΑΛΤΕΡ, 1250/μηνα) 58. Παναγιώτης Σιάνης (1736/μηνα. Εκπομπή κάθε Παρασκευή, Εργάζεται και στο Κανάλι Βουλής και ΓΓΤ) 59. Άρης Σκιαδόπουλος (μια εκπομπή κάθε Σάββατο, 1674/μηνα) 60. Γιάννης Τζαννετάκος (2700/μηνα -σύμβουλος Προέδρου. Καμία συμμετοχή) 61. Στέφανος Τζανάκης (1643//μηνα. Μία εκπομπή 16-17 Δευτέρα Πέμπτη με τον Κουβαρά. Εργάζεται στα ΝΕΑ) 62. Γιάννης Χαραλαμπόπουλος (1500/μηνα) Πηγη : Ts a ntiri.gr

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Εγώ θα έκανα αρχή από την μείωση των Κρατικών Δαπανών με στόχο την εξισορρόπηση Εσόδων Εξόδων πλην τόκων και δανείων εντός 18 μηνών.
Γενική πανστρατιά για αύξηση παραγωγής

Τέλος οι επιχορηγήσεις πολιτικών κομμάτων, και ταυτόχρονα απαγόρευση προεκλογικών δαπανών με αυστηρό καθορισμό, του τρόπου προεκλογικής εκστρατείας, Πολ. Κομμάτων και υποψηφίων Τέλος προς το παρόν, οι επιχορηγήσεις σε ΜΚΟ, Διαφόρων συλλόγων, όμορων Κρατών, Κοινωνικών Τουρισμών, διότι η υγειονομική περίθαλψη των  Ελλήνων πολιτών, προηγείται.

Μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 100 και μέχρι δύο θητείες. Επίσης,  Βουλευτής και  Υπουργός να έχουν το  ασυμβίβαστο.

Έλεγχος και σταμάτημα συντάξεων σε  ανάπηρους μαϊμούδες και δήθεν αντιστασιακούς, σε πεθαμένους , σε ενήλικες άγαμες θυγατέρες, σε αλλοδαπούς που επωφελούνται των κενών της ασφαλιστικής νομοθεσίας και λαμβάνουν σύνταξη, άνευ προσφοράς.

Κρατικές προμήθειες σε φάρμακα κατόπιν ελέγχου διεθνών τιμών, δημοσία έργα και στρατιωτικούς εξοπλισμούς με κάποιο αδιάβλητο τρόπο, ίσως διακομματικών επιτροπών. Η ΜΟΜΑ τι απέγινε ? Επισκευή  Δημοσίων κτιρίων, αυτοκινήτων του ΟΔΔΥ,  επίπλων Δημοσίων Υπηρεσιών, χρήση και αξιοποίηση αυτών. Οι σχολές μαθητείας ΟΑΕΔ μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά.

Ενιαίο μισθολόγιο σε στενό και ευρύτερο Δημόσιο Τομέα, υπαλλήλους Βουλής, ΔΕΚΟ , ΟΤΑ Τραπεζών και στους εναπομείναντες Οργανισμούς. Πλαφόν σε λογικά πλαίσια στα ανώτατα στελέχη. GOLDEN BOYS τέλος. Κρατικές διαφημίσεις μονοπωλιακού είδους τέλος. Αναπροσαρμογή Προϋπολογισμών Υπουργείων, μείον 35% και στο νέο έτος κατάρτιση από μηδενική βάση.

Ασφαλιστικό Ταμείο ΕΝΑ και μοναδικό, με πολλές εθελοντικές κλίμακες, που θα αποδίδουν σύνταξη  αναλόγως  χρόνου υπηρεσίας, και χρηματικών καταβολών, συνολικά.

Το Ασφαλιστικό Ταμείο θα εισπράττει πάγιες ασφαλιστικές εισφορές, αναλόγως επιθυμητής κλίμακας και θα ενισχύεται μόνον, από τον Κρατικό Κορβανά. Κοινωνικοί πόροι και αγγελιόσημο στα "ρετιρέ" τέλος.  Οι εργοδοτικές εισφορές ΙΚΑ θα προστεθούν στον ακαθάριστο μισθό και θα καταλήγουν μαζί με την μέχρι σήμερα εισφορά εργαζομένου σαν πάγια κράτηση στο ΙΚΑ στην πλησιέστερη εν λόγω  κλίμακα, για ένα χρόνο. Μετά ο κάθε ασφαλισμένος μπορεί να επιλέξει διαφορετική κλίμακα, ανώτερη η κατώτερη που μπορεί να μεταβάλει σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Καθορίζονται νέες λογικές συντάξεις αναλόγως των εισφορών  ενός εκάστου και το ΕΚΑΣ καταργείται.

Πόθεν έσχες σε όσους έβγαλαν χρήματα έξω και σε μεγάλο καταθέτες που βρέθηκαν εδώ. Όσα βρεθούν μαύρα, με συνοπτικές διαδικασίες δήμευση, σαν προϊόν εγκλήματος.

Αυστηρότερα τεκμήρια και εμπλουτισμός αυτών σε συνδυασμό με τα υφιστάμενα. Πάσης φύσεως αποδεδειγμένες δαπάνες , Δόσεις Πιστ.καρτών και δανείων,  Λογ/σμοί ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ,  Κινητής Τηλεφωνίας Ταξίδια αναψυχής,  Νοσήλια σε Ιδιωτικές κλινικές κλπ. 
 Φορολόγηση της Εκκλησιαστικής περιουσίας.

Ένα δικαστήριο να δικάσει 150 άτομα που με την υπογραφή τους, μετά το 1974, οδήγησαν την Ελλάδα στην  χρεοκοπία. Ποινή, δήμευση περιουσίας, στέρηση ιθαγένειας και απέλαση.

Όλες οι ψηφοφορίες στην Βουλή μυστικές μόνον έτσι οι βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση.και δεν είναι ανάγκη να πέφτει μία Κυβέρνηση αν δεν ψηφιστεί μία πρόταση νόμου της. Την βελτιώνει έως ότου ψηφιστεί.

ΥΓ Μου έλεγε ο πατέρας μου ότι στην ΤΤΕ κάποτε, για να πάρεις νέο BIC πήγαινες στο αποθηκάριο της γραφικής ύλης, το άδειο. Θέλω να πω, ότι άμα θέλεις, υπάρχουν τρόποι οικονομίας.

http://youtu.be/p-6xZaR2vc8

ΣΠΑΤΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΜΠΕΚΡΗ

Αναρτήθηκε από τον/την lykofron στο 18/06/2011

Του Αριστείδη Τσιπλάκου

Όλες οι Κυβερνήσεις στο θέμα της περικοπής των δαπανών ακολουθούν την μέθοδο του …μπεκρή, ο οποίος κάθε φορά όταν τα έσοδά του δεν επαρκούν για να καλύπτει τις ανάγκες του, περικόπτει πολλές από αυτές, αλλά πάντοτε εξαιρεί από τις περικοπές του το κρασί. Έτσι δεν διστάζει η κάθε κυβέρνηση να κάνει γενναίες περικοπές στους χαμηλόμισθους, περικοπές στα έξοδα υγείας, περικοπής στα έξοδα παιδείας, περικοπές στις συντάξεις, αλλά για το κρασί καμιά περικοπή. Μερικά παραδείγματα για να δούμε ποιο είναι το κρασί των εκάστοτε κυβερνήσεων, ανεξαρτήτως κομμάτων:

• Δεν αγγίζουν τους πολιτικούς που διαβιούν προκλητικά και δεν δεσμεύει τις περιουσίες εκείνων των πολιτικών των οποίων τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν δικαιολογούνται από το πόθεν έσχες. Αποφεύγει συστηματικά να εφαρμόσει σωστά το πόθεν έσχες, όλων όσων διετέλεσαν Υπουργοί, υφυπουργοί, Γενικοί Γραμματείς από το 1974 μέχρι σήμερα.

• Καμιά περικοπή στις δαπάνες των ΔΕΚΟ και στους μισθούς των εργαζομένων σε αυτές, γιατί αποτελούν την Κομματική πελατεία.

• Καμιά περικοπή στα εκατομμύρια ευρώ που δίνει στους συνδικαλιστές της ΔΕΗ και των άλλων ΔΕΚΟ.

• Καμιά περικοπή στις δαπάνες των υπουργείων, οι οποίες δαπάνες αυξάνονται κάθε χρόνο παρά τις περικοπές μισθών και δώρων, γιατί κάθε υπουργός έχει σωρεία ακριβοπληρωμένων άχρηστων συμβούλων και δεν γίνεται καμιά περικοπή στα δαπανηρά ταξίδια σε σουίτες ξένων ξενοδοχείων, ούτε φραγμός στις τεράστιες δαπάνες αλλαγής των επιπλώσεων των γραφείων των υπουργών κάθε φορά που αλλάζει ο υπουργός. Κανένας δεν ενοχλείται με τις συχνές αλλαγές των ονομασιών των υπουργείων, που κάθε αλλαγή σημαίνει δαπάνες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από τους τόνους χαρτιών που αντικαθίστανται με τον νέο λογότυπο των υπουργείων και των εποπτευόμενων οργανισμών.

• Δεν αγγίζει τους καναλάρχες που χρωστούν δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ σε φόρους και ασφαλιστικούς οργανισμούς, αλλά αντίθετα, παρά την κρίση δεν περικόπτει 500 εκατομ. ευρώ το χρόνο για να διαφημίζουν το ΠΡΟΠΟ και την ΔΕΗ που δεν έχουν ανάγκη καμιάς διαφημίσεως, αφού είναι κρατικά μονοπώλια.

• Δεν περιορίζει τις τρείς κρατικές τηλεοράσεις με τις χιλιάδες ακριβοπληρωμένων κομματικών στελεχών

• Παρά τις επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες δεν αγγίζουν άχρηστους κρατικούς οργανισμούς που ροκανίζουν δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, για να μην θίξουν την κομματική τους πελατεία που έχουν διορίσει.

• Αφήνει στο απυρόβλητο τους μεγαλοφοροφυγάδες με τα κότερα, τις Βίλες και την προκλητική διαβίωσή τους και ανέχεται να δηλώνουν εισοδήματα λιγότερα του ανειδίκευτου εργάτη.

• Δεν αγγίζει τους Γερμανούς ιδιοκτήτες του αεροδρομίου, που χρωστούν 500 εκατομ ευρώ από ΦΠΑ.

• Δεν ενοχλούν 35000 μεγαλοσχήμονες επώνυμους που έχουν κτίσει πολυτελείς βίλες σε αποδεδειγμένες δημόσιες εκτάσεις, να πληρώσουν τουλάχιστον την αξία των εκτάσεων που κατέλαβαν.

• Καμιά περικοπή στις επιδοτήσεις περίπου 31000 Μ.Κ.Ο. (Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί) που Ροκανίζουν ασύστολα όσα στερείται ο Ελληνικός Λαός. Μία από αυτές επιδοτήθηκε με 8 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση των τηλεοπτικών σταθμών της …. Κούβας. Άλλη αρκετά εκατομ. ευρώ για την τυποποίηση τομάτας στην… ακτή ελεφαντοστού και έπεται η συνέχεια του χορού διασπαθίσεως του Δημοσίου χρήματος.

• Καμιά περικοπή στην στρατιά των κρατικοδίαιτων δημοσιογράφων στα υπουργεία και στους οργανισμούς.

• Δεν αγγίζει το αγγελιόσημο από το οποίο αντλούν ηγεμονικούς μισθούς οι μεγαλοδημοσιογράφοι. Το αγγελιόσημο είναι το 21% των διαφημίσεων το οποίο φυσικά πληρώνουν οι καταναλωτές.

Θα μπορούσα να γεμίσω δεκάδες σελίδες με εξοργιστικές σπατάλες αλλά δεν μου το επιτρέπει ο διαθέσιμος χώρος.

Πόθεν έσχες για τους τραπεζικούς λογαριασμούς που έχουν οι Έλληνες στο εξωτερικό

Written by Administrator

Thursday, 09 June 2011 02:12

Την ιδέα της εφαρμογής του «πόθεν έσχες » για τους τραπεζικούς λογαριασμούς που έχουν οι Έλληνες στο εξωτερικό, προώθησε σήμερα ο επικεφαλής των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ντάνιελ Κον Μπεντίτ θέτοντας και σχετικό ερώτημα στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Σύμφωνα με τον επικεφαλής αρχηγό των Πρασίνων σε συνέντευξη Τύπου, ορισμένα κράτη-μέλη της Ένωσης δεν είναι άμοιρα ευθυνών στο θέμα της φοροδιαφυγής. " Τα κεφάλαια της ελληνικής φοροδιαφυγής ευρίσκονται μεταξύ άλλων στην Ελβετία, στην Αυστρία και στο Λουξεμβούργο", τόνισε ο Κον Μπεντίτ και πρόσθεσε: "Θα μπορούσαμε να θέσουμε το ερώτημα κατά πόσο σαν πρώτο μέτρο μπορούμε να ζητήσουμε το πάγωμα των ελληνικών κεφαλαίων στις χώρες αυτές, και κατά πόσο οι τράπεζες τους μπορούν να ανακοινώσουν στην ελληνική κυβέρνηση τα ποσά των Ελλήνων καταθετών. Έτσι θα μπορέσουμε να εξακριβώσουμε εάν οι φόροι που αναλογούν στα ποσά αυτά έχουν πληρωθεί. Εφόσον μπορούμε να παγώσουμε τους λογαριασμούς του Καντάφι και άλλων, γιατί να μη μπορούμε να παγώσουμε και των Ελλήνων, ώστε με διαφάνεια η ελληνική κυβέρνηση να βρει ένα μέρος από τα ποσά που της οφείλουν. Διαφορετικά θα έχουμε πάντα την ίδια ιστορία: Θα λέμε ότι θα πρέπει να παταχθεί η φοροδιαφυγή ενώ οι τράπεζες των χωρών που προανέφερα ζουν από τη φοροδιαφυγή. Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο που είναι αδύνατον να σπάσουμε. Θεωρώ επομένως ότι η θέση του κ. Γιούνγκερ είναι ασαφής και διφορούμενη. Από τη μία λέει ότι « πρέπει επιτέλους το ελληνικό κράτος να μπει σε λειτουργία» χωρίς όμως να λέει ότι «πρέπει επιτέλους τα κράτη της Ευρώπης να αναλάβουν τις ευθύνες τους κατά της φοροδιαφυγής ». Στην παρατήρηση Ελβετού δημοσιογράφου ότι δεν θα πρέπει να θεωρούνται φοροφυγάδες όλοι οι Έλληνες που έχουν καταθέσεις σε τράπεζες του εξωτερικού, ο κ. Μπεντίτ απάντησε: "Θα πρέπει να δώσουμε στην ελληνική κυβέρνηση τη δυνατότητα να νοικοκυρευθεί και μια από τις δυνατότητες για τη διαπίστωση φοροδιαφυγής είναι να γίνουν γνωστά τα ποσά που έχουν Έλληνες πολίτες στις τρεις χώρες που προανέφερα. Αυτό σημαίνει την άρση του τραπεζικού απόρρητου. Έτσι θα είναι δυνατόν να επαληθευθεί εάν τα ποσά αυτά αντιστοιχούν σε εισοδήματα που έχουν φορολογηθεί. Εάν εγώ έχω ένα λογαριασμό στη χώρα σου 10 δισ. και πληρώνω 50 ευρώ φόρο το χρόνο, είναι σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα, από που έβγαλα τα 10 δισ.; Εάν έχουμε πλούσιους Έλληνες που πληρώνουν φόρο κατά μέσο όρο 1000 με 3000 ευρώ το χρόνο ενώ έχουν εκτός Ελλάδας τραπεζικό λογαριασμό με 300 ή 400.000 ευρώ, τότε ο καθένας έχει το δικαίωμα να τους θέσει το ερώτημα του «πόθεν έσχες ». Θεωρώ επομένως ότι θα πρέπει να θέσουμε από κοινού θέμα για το τραπεζικό απόρρητο, διαφορετικά θα τρελαθούμε γιατί δίνουμε χρήματα στην ελληνική κυβέρνηση για να καλύψει τις πληρωμές της ενώ συνεχίζουμε παράλληλα να επιτρέπουμε τη φοροδιαφυγή εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο είναι οργανωμένη οικονομικά η Ευρώπη και μετά, απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει τη φοροδιαφυγή. Ο επικεφαλής των Πρασίνων έθεσε το ίδιο ερώτημα για την άρση του απόρρητου στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο οποίος άφησε τελικά να εννοηθεί ότι είναι δυνατόν να έχει η Ελλάδα τις πληροφορίες που θέλει, εφόσον τις ζητήσει από άλλη χώρα - μέλος. Ο κ. Μπαρόζο τόνισε ότι "εργαζόμαστε αυτόν τον καιρό για την άρση του τραπεζικού απόρρητου. Όλα τα κράτη μέλη καθώς και η Ελβετία έχουν δεσμευθεί από τον Μάρτιο του 2009 να εφαρμόσουν τη βασική αρχή του ΟΟΣΑ σύμφωνα με την οποία κανένα κράτος δεν μπορεί να αρνηθεί μια πληροφορία που ζητάει ένα άλλο κράτος με τη δικαιολογία ότι κατακρατείται από μια τράπεζα ή άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα". Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον κ. Μπαρόζο, ήδη από σήμερα, λόγω της αγαστής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, είναι δυνατόν, εφόσον το ζητήσει η Ελλάδα να της δοθούν - από άλλα κράτη μέλη- οι πληροφορίες που αφορούν περιπτώσεις φοροδιαφυγής.

http://youtu.be/7MhlSXZs_eU

Οικονομική κατάρρευση

Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥ

Απο ανάγνωση σουηδικών και άλλων ευρωπαϊκών εφημερίδων διαπίστωσα ότι τις χώρες αυτές απασχολεί έντονα η προοπτική οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας. Βλέπουν σαν εφιάλτη την περίπτωση που το ελληνικό δημόσιο ανακοινώνει στάση πληρωμών προς τους δανειστές του. Αυτοί που θα υποφέρουν πιο πολύ είναι αυτοί που έχουν δανείσει τα περισσότερα. Θα κρατούν στα χεριά τους ανεξαργύρωτα, μη εξαργυρώσιμα ομολόγα και η αντίδραση θα είναι αλυσιδωτή. Εύλογοι οι φόβοι τους, όμως δεν κινδυνεύουν, παρά το ότι ή μάλλον ακριβώς επειδή, το ελληνικό δημόσιο είναι καλά εξασκημένο και συνηθισμένο σε επιλεκτικές στάσεις και αναστολές πληρωμών.

Στην Ελλάδα είναι πολύ συχνό το φαινόμενο ολόκληροι κλάδοι εργαζομένων, συνταξιούχων, εργολάβων δημοσίων έργων κλπ να περιμένουν απλήρωτοι για μήνες ή και χρόνια για δεδουλευμένα και παροχές που έχουν ολοκληρωθεί. Αυτό αποτελεί στάση ή έστω αναστολή πληρωμών που όμως δεν στρέφεται κατά δανειστών αλλα κατά πολιτών υποχειρίων του νεποτικού, γκοζταμπάσικου, σάπιου και υπό χρονία διάλυση ελληνικού κράτους, όντων δηλαδή που το ελληνικό κράτος ενώ εκ των συνθηκών ίδρυσης του (των συνταγματικών του διατάξεων) είναι προορισμένο να σέβεται, να προστατεύει και να τιμά, τα έχει του κλώτσου και του μπάτσου, μη εκπληρώνοντας έτσι μια απο τις προϋποθέσεις για να αποτελεί κράτος δικαίου.

Ακριβώς επειδή δεν αποτελεί κράτος δικαίου και λογω της παλιάς του συνήθειας να στρέφεται κατά των πλέον αδυνάτων απο τους υπηκόους του, σήμερα με την «σοσιαλιστική» του έκφανση, την κυβέρνηση δηλαδή του Πασοκ, επαναλαμβάνει τον εαυτό του.

Αν ακολουθούσε την λύση της εξόδου απο την ευρωζώνη, την επάνοδο στην δραχμή και στην συνεχεία την υποτίμηση της, αυτοί που θα υπέφεραν περισσότερο δεν θα ήταν οι μισθωτοί της χώρας αλλα οι δανειστές του, τα ανά τον κόσμο δηλαδή πιστωτικά ιδρύματα κάτοχοι των ομολόγων του, που θα πληρωνόταν σε δραχμές αντίστοιχης με το ευρώ ονομαστικής αλλα μειωμένης πραγματικής αξίας ανάλογα με το ποσοστό της υποτίμησης. Πέραν βέβαια του γεγονότος ότι η υποτιμημένη δραχμή θα βελτίωνε τις εξαγωγές, την ανταγωνιστικότητα και τελικά την ανάπτυξη της χώρας.

Όμως η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου προστάτεψε τα χαϊδεμένα παιδιά των πατρώνων της, τα πιστωτικά δηλαδή ιδρύματα και τις τράπεζες ανά τον κόσμο με τις οποίες το ελληνικό κράτος είχε, πολλές φορές καταδολιευτικές, συναλλαγές και δεν επέτρεψε η κυβέρνηση να μειωθούν ούτε κατ' ελάχιστο τα κέρδη τους, λογω εξόφλησης με υποτιμημένο νόμισμα, επιπίπτοντας όπως πάντα στο μόνιμο θύμα του ελληνικού κράτους: την εργατική τάξη της χώρας.

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου βέβαια δεν αφίσταται κατά το ελάχιστο απο την οικογενειακή παράδοση. Θυμάστε άραγε ή μήπως γνωρίζετε το ανεκδιήγητο δίδυμο των φράσεων του παππού του; «Κηρύσσομεν την Λαοκρατίαν!» και μετά απο μερικές εβδομάδες «Ετσουβαλιάσαμεν τους κομμουνιστάς!»; Δυστυχώς βέβαια οι νεώτεροι τουλάχιστον απο σας δεν γνωρίζουν το απόφθεγμα του Βενιζέλου, του Ελευθερίου, όχι του Βαγγέλη, «έξεστι Παπανδρέου ασχημονείν».

ΕΡΩΤΗΜΑ: Ως πότε κοιμισμένε λαέ θα επιτρέπεις στους Παπανδρέου και στους επιγόνους των υπολοίπων οικογενειακών βαρονιών, να ασχημονούν πάνω σου;;
Νομίζεις ότι έχεις καταργήσει την βασιλεία και όμως επιλέγεις τους κυβερνήτες σου με κληρονομικά κριτήρια!!

Γιάννης Αλεξάκη

Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Η Ελλάδα στις μέρες μας: Προδότες πολιτικοί της αφαίρεσαν την κυριαρχία και την κατήντησαν επαίτη του κλώτσου και του μπάτσου.

Η Ελλάδα έχει χάσει ένα μέρος της κυριαρχίας της! Αυτό μας το είπαν πολλές φόρες με σκοπό να το εμπεδώσουμε και να το αποδεχτούμε. Ο «Πρωθυπουργός» της χωράς το διακήρυξε για πρώτη φορά απο την πιο ευαίσθητη περιοχή της επικράτειας, απο το Καστελόριζο. «Η Ελλάδα έχει χάσει ένα μέρος της κυριαρχίας της»! Έκτοτε το έχει επαναλάβει κατ’ επανάληψη! «Απωλέσαμε εθνική κυριαρχία»! «...αφαιρείται και ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας και είναι εγκληματικό και αυτό πρέπει να το ξαναπάρουμε πίσω»! sic

Σε άλλες εποχές τέτοιες εκφράσεις θα είχαν δραματικές συνέπειες. Το να δηλώνει ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας ότι αυτή έχει χάσει έστω και ένα μέρος της κυριαρχίας της θα είχε σοβαρότατες συνέπειες κατ’ αρχήν για τον ίδιο τον πρωθυπουργό που το δηλώνει αλλα και για όσους ευθύνονται γι’ αυτό. Αφού η κυριαρχία δεν χάνεται απο μόνη της, δεν είναι καμία ξεμωραμένη απο αλτσχάιμερ γριά που παίρνει δρόμο ξεστρατίζει και εξαφανίζεται. Κάποιοι πολιτικοί ευθύνονται για την απώλεια. Όταν αυτό είχε συμβεί μετά τον αποτυχημένο Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και την πτώχευση που ακολούθησε, όταν και τότε μας επιβλήθηκε ο ΔΟΕ, ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δηλαδή, συγκροτήθηκε ο «Δημοκρατικός Συναγερμός» τον πατριωτών ελλήνων αξιωματικών, ακολούθησε η επανάσταση στου Γουδή, η ανάθεση της πρωθυπουργίας στον Ελευθέριο Βενιζέλο, η ανασυγκρότηση της χώρας, οι νικηφόροι Βαλκανικοί Πόλεμοι, η απελευθέρωση της Βόρειας Ελλάδας, της Ηπείρου, της Μακεδονίας, της Θράκης, των νησιών του Βορείου Αιγαίου. Η χώρα προχωρούσε με σφρίγος μπροστά και χρειάστηκε η Μικρασιατική Καταστροφή για να ανακοπεί η πορεία της.

Αλήθεια πότε την χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία; Πως με ποιο τρόπο και σε ποιο βαθμό την χάσαμε; Ποιοι την παρέδωσαν ή ποιοι ήταν οι υπαίτιοι; Απώλεια κυριαρχίας προϋποθέτει μια μακρά σειρά απο αδικήματα, απο τα βαρύτερα που προβλέπονται στον Ποινικό Κώδικα, που επιβάλει και τον καταλογισμό τους. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να συγκαλύψει το έγκλημα και να υποθάλψει τους εγκληματίες. Το Σύνταγμα μας δεν προβλέπει απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Ούτε ο ίδιος ο λαός δεν μπορεί να παραδώσει την κυριαρχία της πατρίδας. «Την Πατρίδαν ουκ ελάττω παραδώσω» ορκίζονταν οι αρχαίοι αθηναίοι, «Το την Πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστί» είπε ο Κωνσταντίνος Δραγάσης Παλαιολόγος και πέθανε μαχόμενος στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης . Αυτά λέει και απαιτεί η ιστορία μας. Αυτές είναι οι υποθήκες μας. Ουσιαστικά πρόκειται για προδοσία. Αυτοί που εμπνεύστηκαν, προκάλεσαν, συμμετείχαν στην τέλεση του αδικήματος της εκχώρησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Κράτους θα πρέπει να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν έτσι ώστε να αδρανοποιηθούν και να μην μπορέσουν να ολοκληρώσουν την εκχώρηση της κυριαρχίας, αν μέχρι τώρα είναι μερική. Είναι επιβεβλημένο να καταδειχτούν οι εκχωρούντες την κυριαρχία, γιατί αν αφεθούν, θα συνεχίσουν το προδοτικό τους έργο μέχρι την ολοκληρωτική εκχώρηση, την κατάλυση δηλαδή του Ελληνικού Κράτους. Επείγει να τους αφαιρεθεί η εξουσία πάση θυσία. Θέλω να πιστεύω ότι το Ελληνικό Κράτος μέχρι αυτήν την στιγμή είναι όντως κράτος και όχι κράτος-μαριονέττα.

Γιατί φτάσαμε στην κατάσταση αυτήν; Οι λόγοι είναι πάμπολλοι, εδώ θα αναφερθούμε μόνο στους οικονομικούς.

Τα κράτη ως «οντότητες που ασκούν εξουσία σε κοινωνίες ατόμων» (1), μετέρχονται οικονομικών πόρων (χρειάζονται χρήματα) για να μπορούν να ασκούν αυτήν την εξουσία και να υπηρετούν την κοινωνία την οποία εξουσιάζουν. Τους οικονομικούς πόρους αποκτούν με εισπράξεις ή εισοδήματα (έσοδα) και διαθέτουν με δαπάνες (έξοδα).

Κρατικά έσοδα
Τα έσοδα του σύγχρονου κράτους προέρχονται απο της εξής πηγές:

Φορολογία (φόροι, δασμοί, τέλη κλπ)

Κρατική επιχειρηματικότητα

Δανεισμό (έκδοση ομολόγων)

Εθελοντικές δωρεές και χορηγίες προς το κράτος απο ιδιώτες ή αλλα κράτη.

Σκόπιμα θα αντιπαραβάλλω τις πηγές εσόδων του σύγχρονου κράτους με τις πηγές εσόδων στην αρχαία Ελλάδα:

Ποιοι ήταν οι τρόποι χρηματοδότησης των αρχαίων ελληνικών πόλεων - κρατών; αλλα και των κρατών των μετά- αλεξανδρινών διαδόχων;

Στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία τα έσοδα προέρχονταν απο:

Φόρους (δεκάτη, χορηγίες)!

Η φορολογία και μόνο η φορολογία, υπό την μορφή αμέσων φόρων, όπως η δεκάτη και ειδικών αναγκαστικών εισφορών των πλουσίων προς το κράτος, των χορηγιών, ήταν η μονή τακτική πηγή εσόδων της αθηναϊκής πολιτείας.

Επικουρικά υπήρχαν και κρατικά διαθέσιμα που προέρχονταν απο αναθήματα προς τα ιερά της πόλεως. Έχουμε για παράδειγμα το ανάθημα δυο χρυσών πλακών προς ιερό της Ακρόπολης απο τον Θουκυδίδη που αν και εξόριστος είχε στείλει τις πλάκες απο τα ορυχεία του της Σκαπτής Ύλης στην Μακεδονία που διέμενε. Τα αναθήματα τα εκποιούσαν μόνο σε έκτακτες κρίσιμες για την ύπαρξη του κράτους καταστάσεις.

Αυτό που πρέπει να τονισθεί είναι ότι οι χορηγίες ήταν αναγκαστικές, δεν παρακαλούσαν τον πλούσιο αθηναίο να προσφέρει κάτι, του το επέβαλαν αναγκαστικά, κάνοντας χρήση της κρατικής εξουσίας. Στην σύγχρονη Ελλάδα είχαμε χορηγίες αλλα ήταν εθελούσιες, και δίνονταν συνήθως μετά απο παράκληση, (πχ ο εθνικός ευεργέτης Αβέρωφ πρόσφερε εθελοντικά απο πατριωτισμό το ποσό που χρειαζόταν για να αγοραστεί το ομώνυμο θωρηκτό, η ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου στις νικηφόρες αναμετρήσεις με τους τούρκους). Λέγεται ότι στην αρχαία Αθήνα, αν αυτός που του ζητούσαν να προσφέρει για να ναυπηγηθεί μια τριήρη, πρόβαλε αντιρρήσεις, λέγοντας ότι ο τάδε είναι πλουσιότερος απο αυτόν τους επέβαλαν να ανταλλάξουν τις περιουσίες, αυτό γινόταν σπάνια αφού αυτός που του είχε επιβληθεί η χορηγία δεχόταν τελικά να αναλάβει την κατασκευή της τριήρης, αφού η ανταλλαγή των περιουσιών δεν τον συνέφερε. Φαίνεται ότι οι εφοριακοί και οι ορκωτοί λογιστές της αρχαίας Αθήνας εκτός απο τιμιότητα διέθεταν και επαρκή γνώση της οικονομικής κατάστασης των φορολογουμένων, κάτι που δύσκολα συναντάμε σήμερα στους εφοριακούς της Γραικυλικής Ψωροκώσταινας. (Ζητώ συγγνώμη απο τους αναγνώστες μου, αλλα σεμνυνόμενος την Αρχαία Ελλάδα, αντιμετωπίζω φοβερή δυσκολία να αποκαλώ Ελλάδα αυτό το «κράτος - πράγμα» του οποίου σήμερα είμαι υπήκοος).

Στο σημείο αυτό μπαίνω στον πυρήνα της άποψης που διατυπώνω με αυτό το άρθρο:

Στην αρχαία Ελλάδα το κράτος δεν δανειζόταν, εισέπραττε εξουσιαστικά φορολογώντας. ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΟΥΣΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΖΟΜΕΝΟ απο καμιά «αγορά» απο κανένα «χρηματοπιστωτικό σύστημα» από κανέναν «κερδοσκόπο». Και παρά την συσκότιση και την σύγχυση των εννοιών που συνεχώς και αδιάλειπτα γίνεται στις μέρες μας πρέπει να γνωρίζεις αγαπητέ αναγνώστη ότι δεν υπάρχει αγορά ή χρηματοπιστωτικό σύστημα χωρίς κερδοσκόπους αφού προϋπόθεση και σκοπός της λειτουργίας των «θεσμών» αυτών είναι το κέρδος. Οι κερδοσκόποι δεν μπορούν να υπάρξουν πουθενά αλλού έξω απο την αγορά και το χρηματοπιστωτικό σύστημα (την αγορά χρήματος δηλαδή), όλοι στην αγορά είναι κερδοσκόποι, κανένας δεν είναι χασοσκόπος. Όμως σκόπιμα συσκοτίζουν τα πράγματα αφού, όπως λέει ο Θουκυδίδης (Γ, 82), «ακόμα και την καθιερωμένη σημασία των λέξεων ως προς τις πράξεις την αλλάζουν αυθαίρετα...).

Τα σύγχρονα κράτη χρησιμοποιούν λοιπόν κατ’ εξοχήν τον δανεισμό για την χρηματοδότηση τους χωρίς βέβαια να αναφέρεται ότι ο δανεισμός γίνεται συνήθως υπό καθεστώς εκβιασμών, κερδοσκοπικών πιέσεων και άνομων συναλλαγών μεταξύ εκπροσώπων του κράτους και των δανειστών του. Φυσικά δεν υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη για να αντιμετωπίζονται τέτοιες καταστάσεις, λες και ο δανεισμός γίνεται για χάρη και μόνο για χάρη των κερδοσκόπων δανειστών, έτσι ώστε αυτοί να έχουν υπέρογκα κέρδη. Αφού σε τελευταία ανάλυση το κράτος θα εξοφλήσει κάποτε τους δανειστές του εισπράττοντας απο τους φορολογούμενους και θα πληρώσει τα δανεισμένα ποσά επιβαρυμένα με τους υπερβολικούς τόκους, τόκους υπερημερίας, σπρεντ, ασφάλιστρα και ένα σωρό απο παρόμοιες επιβαρύνσεις.

Όμως γιατί να επιβαρύνεται ο τελικός και εν κατακλείδι πληρωτής δηλαδή ο φορολογούμενος πολίτης αυτά τα επιπλέον κέρδη των κερδοσκόπων απο τον δανεισμό, ενώ αν εξ αρχής γινόταν άμεση φορολόγηση θα είχαν αποφευχθεί;;; Γιατί δεν γίνεται όπως π.χ. στο αρχαίο αθηναϊκό κράτος;;;

Η ανάγκη του δανεισμού προκύπτει λογικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει η απαραίτητη οικονομικοτεχνική υποδομή για να είναι δυνατή η είσπραξη φόρων. Αυτά ισχύουν για:
- Ένα κράτος που μόλις έχει συνταχθεί σε πολιτειακή οντότητα και η οικονομία που παραλαμβάνει βρίσκεται σε πρωτόγονη κατάσταση, εφόσον δεν επαρκούν οι χορηγίες και η εξωτερική βοήθεια που του έχουν δοθεί (π.χ. το Ελληνικό κράτος κατά την Επανάσταση του 21)
- Μια χώρα (κράτος) που απο πόλεμο ή φυσικές καταστροφές έχει υποστεί μεγάλη ή ολική καταστροφή των παραγωγικών της πόρων και των οικονομικοτεχνικών της υποδομών (π.χ. Ελλάδα μετά τον Β Π. Πόλεμο και τον εμφύλιο, Αιτή μετά τους σεισμούς)
- Νεοπαγή κράτη που συστήθηκαν μετά την αποχώρηση αποικιοκρατικών δυνάμεων που απλά καταλήστευαν τους πρωτογενής πόρους στις επικράτειες που κατείχαν χωρίς να αφήσουν πίσω τους κάποια αξιόλογη οικονομικοτεχνική υποδομή (π.χ. πολλά αφρικανικά κράτη).
Δεν είναι δυνατόν μόνο με κασμάδες, φτυάρια, πρωτόγονους αργαλειούς, γεράνια, βότανα και τόξα ή δόρατα ή έστω λιανοτούφεκα, να στηθούν δίκτυα εξυπηρέτησης για την ενέργεια, τις επικοινωνίες, την ύδρευση, την υγεία και την κοινωνική μέριμνα αλλα ούτε και να εξυπηρετηθεί η σύγχρονη άμυνα που δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις είναι η πιο απαιτητική. Αυτά ισχύουν για τα κράτη που βρίσκονται στην κατάσταση της απόλυτης ένδειας. Στις περιπτώσεις αυτές η λύση δίνεται μονό απο εξωτερική (δωρεάν;;) βοήθεια ή εξωτερικό δανεισμό!

Όμως τι ανάγκες δανεισμού έχει ένα σύγχρονο αναπτυγμένο ή αναπτυσσόμενο κράτος που η οικονομία του λειτουργεί και που το απαραίτητο φορολογικό υπόστρωμα μπορεί να ανευρεθεί στον πληθυσμό του;;

Γιατί δανείζεται αντί να εισπράττει εξ αρχής φόρους;;

- Ένας λόγος είναι ότι οι φόροι προκαλούν δυσαρέσκεια στους ψηφοφόρους πολίτες και οι πολιτικοί προτιμούν για τους λόγους αυτούς να δανείζονται, (αφού οι επικοινωνιακές συνέπειες είναι ελάχιστες), και να μεταθέτουν το φορτίο της εξόφλησης των δανείων και των τόκων τους στο μέλλον και στους ώμους άλλων.
- Ένας άλλος λόγος (ίσως ο κυριότερος) είναι ότι κατά τον δανεισμό μπορούν να δοθούν και να μοιραστούν μίζες ανάμεσα στους πολιτικούς και τους μεσάζοντες που είναι τόσο μεγαλύτερες όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος των δανειζομένων ποσών. Αυτό δημιουργεί την τάση για δανεισμούς κατά πολύ υψηλότερους απο το απαραίτητο με συνέπεια τον υπερδανεισμό.
Για να επιτευχτεί αυτός ο υπερδανεισμός, που σε τελευταία ανάλυση δεν ωφελεί τα συμφέροντα της χώρας αλλα τα συμφέροντα όσων εμπλέκονται στην παρασιτική αυτή σχέση, προτείνονται αναπτυξιακά ή αλλα έργα που ξεπερνούν κατά πολύ τις ανάγκες της δανειζόμενης χώρας. Εκεί υπεισέρχονται και «οι πολιτικοί δολοφόνοι» για να εξουδετερώσουν πολιτικούς που αντιστέκονται στην εγκαθίδρυση του φαύλου αυτού παρασιτικού συστήματος και να τους αντικαταστήσουν με πολιτικούς πρόθυμους να εξυπηρετήσουν αυτό το σύστημα. Τελική συνέπεια είναι η μόνιμη εξάρτηση της χώρας απο τους δανειστές της.

Στην φύση, στην σχέση παρασιτούμενου και παρασίτου ο παρασιτισμός δεν είναι τόσο έντονος ώστε να εξαντλεί μέχρι φυσικής εξόντωσης τον παρασιτούμενο. Όμως αυτό συμβαίνει αρκετές φορές με συνέπεια την εξόντωση και των δυο, δεδομένου ότι συχνά υπάρχει αποκλειστική σχέση, δηλαδή το παράσιτο απομυζά αποκλειστικά ένα παρασιτούμενο και δεν μπορεί να τον εγκαταλείψει για να μεταβεί σε νέο θύμα. Στα κράτη και τις ανθρώπινες κοινωνίες δεν συμβαίνει αυτό, το παρασιτικό πιστωτικό σύστημα παρασιτεί επί πολλών συγχρόνως κρατών με συνέπεια αυτό να μην καταστρέφεται όταν κάποια από αυτά καταρρέουν, αλλά αντίθετα να παχύνετε σαν άλλος ευτραφής Γαργαντούας.

Για το κράτος–θύμα ο δανεισμός λειτουργεί σαν χιονοστιβάδα και φτάνουμε στην κατάσταση που το σύνολο του εθνικού εισοδήματος να μην επαρκεί για την εξυπηρέτηση των δανείων, και η χώρα αργά ή γρήγορα αναγκάζεται σε πτώχευση, συνήθως τίθεται υπό τον οικονομικό έλεγχο των δανειστών της. Είναι η στιγμή που η χιονοστιβάδα σκάει στο κατώτερο επίπεδο με όλη την καταστροφική της δύναμη. Η συνάρτηση μεγέθυνσης του χρέους δεν είναι γραμμική αλλα έχει απο μαθηματική άποψη δυναμικό ή και εκθετικό χαρακτήρα.
Η μη ύπαρξη γραμμικής συναρτησιακής σχέσης, πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψη κατά την σύγκριση του όγκου του δανείου διαχρονικά. Πάντα ο τελευταίος διαχειριστής θα αφήνει πίσω του ένα κατά πολύ ογκωδέστερο χρέος απο κάθε προηγούμενο διαχειριστή, απο ότι θα άφηνε αν η συνάρτηση ήταν γραμμική. Οι φύσει λαϊκιστές πολιτικοί μας παραβλέπουν ή υποκρύπτουν αυτό το γεγονός.

Απο την παραπάνω περιληπτική ανάπτυξη, στο ερώτημα γιατί γίνεται ο δανεισμός;; προκύπτει αβίαστα η εξής απλή απάντηση!

Ο δανεισμός γίνεται: ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΧΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!

Το σύστημα αυτό επιβλήθηκε απο την εποχή του Μεσαίωνα! Στις μέρες μας έχει αναπτυχτεί σε τρομακτικό βαθμό και έχει καταστήσει τα σύγχρονα κράτη απλούς υπηρέτες του!

Ας δούμε με μια περιληπτική περιγραφή πως φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο.

Κατά το πέρασμα απο το φεουδαλικό σύστημα στην αστική οικονομία με την ανάπτυξη των πόλεων στην Ευρώπη και την ανάπτυξη του εμπορίου εμφανιστήκαν και οι πρώτες μορφές δανεισμού και πιστωτικής χρηματοδότησης. Αρχικά λογω της επικινδυνότητας των χερσαίων αλλα και των θαλάσσιων μεταφορών απο ληστές και πειρατές αναλάμβαναν κάποιοι (οι πρώτοι τραπεζίτες) να καταβάλουν στον τόπο αγοράς το αντίτιμο των προϊόντων, απαλλάσσοντας έτσι τους εμπόρους απο τους κινδύνους της μεταφοράς χρημάτων, οι έμποροι εν τω μεταξύ είχαν καταβάλλει το αντίτιμο των εμπορευμάτων που αγόραζαν σε συνεργαζόμενους τραπεζίτες που λειτουργούσαν εκεί που είχαν την έδρα των εμπορικών τους δραστηριοτήτων. Αργότερα οι πιστωτικές και δανειοδοτικές εξυπηρετήσεις επεκτάθηκαν και σε άλλες δραστηριότητες με ταυτόχρονη την ανάπτυξη της κατάθεσης στις τράπεζες των κερδών απο το εμπόριο και αργότερα την βιομηχανία. Παράλληλα με το τραπεζικό χρηματοπιστωτικό σύστημα αναπτυσσόταν και το σύστημα των ασφαλειών που ξεκίνησαν αρχικά σαν στοιχήματα για τον ασφαλή κατάπλου των πλοίων με τα εμπορεύματα στα λιμάνια προορισμού.

Έμποροι και χρηματιστές γίνονταν αυτοί που κατ’ αρχήν τους το επέτρεπε οι θρησκεία τους. Ο χριστιανισμός απαγόρευε αυστηρά την είσπραξη τόκων θεωρώντας τον τοκισμό βαρύ αμάρτημα. Αντίθετα οι εβραίοι δεν είχαν κανένα θρησκευτικό κώλυμα, αλλα αντίθετα παραίνεση απο την Παλαιά Διαθήκη (3), έτσι ανέλαβαν αυτοί κυρίως τον δανεισμό με αποτέλεσμα να αποκτήσουν σύντομα τεράστια πλούτη. Η καχυποψία και το μίσος που επικρατούσαν μεταξύ εβραίων και χριστιανών διευρυνθήκαν. Χαρακτηριστική είναι απο την λογοτεχνία της εποχής η περιγραφή του Shylock στον «Έμπορο της Βενετίας» του Σαίξπηρ. Δεν ήταν όμως μόνο εβραίοι αυτοί που αποτέλεσαν την τάξη των νεόπλουτων αστών. Έτσι προέκυψε αρχικά ο Λουθηρανισμός, για να ακολουθήσει μια ολόκληρη πανίδα απο χριστιανικές αιρέσεις ή ρεύματα που με την γενική ονομασία Προτεσταντισμός κυριολεκτικά καθιερώνει την επιχειρηματική δράση και την κερδοσκοπία, ανάγοντας τις σε ιερό καθήκον (4).

Οι ευγενείς ανίκανοι να παρακολουθήσουν αυτήν την εξέλιξη, εξ αίτιας της κοινωνικής «χαρακτηροδομής» τους, δηλαδή των συνηθειών, των προλήψεων και των πεποιθήσεων αλλά και της υπεροψίας που τους διακατείχαν, κατέφευγαν στον δανεισμό, πτώχευαν και έχαναν τις περιουσίες τους που τις έπαιρναν οι έμποροι και οι χρηματιστές. Μάλιστα οι μεγαλοαστοί έμποροι και χρηματιστές απαιτούσαν να σπουδάζουν τα παιδιά τους στα πανεπιστήμια που μέχρι τότε προορίζονταν αποκλειστικά για τους ευγενείς, προσφέροντας συνάμα και σημαντικά ποσά. Τότε λέγεται ότι προκλήθηκε το εξής μικρό πρόβλημα: Στα βιβλία εγγραφής των πανεπιστημίων της Αγγλίας (Κέιμπριτζ) οι νεαροί γόνοι των ευγενών εγγράφονταν με αναφορά στους τίτλους ευγενείας που κατείχαν οι γονείς τους. Τα παιδιά των αστών δεν είχαν τίτλους ευγενείας, έτσι στην αντίστοιχη στήλη εγγραφής αναγράφονταν η λέξη snob, που είναι ακρωνύμιο των λέξεων: sine nobilitas (άνευ τίτλου), το ακρωνύμιο αυτό λογω της υποδεούς συμπεριφοράς των φοιτητών που προέρχονταν απο την τάξη των πληβείων κατάντησε να σημαίνει τον κομπλεξικό, αυτόν που προσπαθεί να ξεπεράσει το αίσθημα κατωτερότητας που τον διακατέχει κάνοντας τον σπουδαίο, φερόμενος αλαζονικά.

Συνέπειες αυτής της εξέλιξης ήταν η ενίσχυση της κεντρικής εξουσίας έναντι των φεουδαρχών, συρρίκνωση των φέουδων λογω της καταχρέωσης τους, η ανάπτυξη των εμπορικών αρχικά και στην συνέχεια και βιομηχανικών πόλεων με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, αλλα όπως είπαμε και η γιγάντωση αυτού που μας απασχολεί εδώ: του τραπεζιτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος που διψώντας για περισσότερα και μεγαλύτερα κέρδη επεξέτεινε τις δραστηριότητες του όπου αυτό ήταν δυνατό, έτσι οι τραπεζίτες άρχισαν να δανείζουν και τα κράτη, ας μην ξεχνάμε ότι και τα φέουδα που γρήγορα κατατροπώθηκαν απο τον δανεισμό ήταν κρατικές οντότητες. Τώρα όμως δανείζονταν και οι κεντρικοί εξουσιαστές, οι βασιλιάδες και αυτοκράτορες της Ευρώπης. Ο σουλτάνος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής για τα έξοδα της εκστρατείας του κατά της Ουγγαρίας και της πολιορκίας για την κατάληψη της Βουδαπέστης (2) δανείστηκε απο εβραίους χρηματιστές οι όποιοι του ζήτησαν και πήραν ως αντίτιμο την Θεσσαλονίκη. Υπάρχει και τέτοιο σουλτανικό φερμάνι, έτσι για να ξέρουν οι αξιότιμοι κκ. δικαστές μας, που με βάση τα σουλτανικά φιρμάνια χαρίζουν εκτάσεις στις διάφορες μονές αρπακτικών καλογέρων.

Μια και μιλήσαμε πάλι για τους εβραίους θα πρέπει εδώ να επαναληφθεί ότι η χριστιανική θρησκεία απαγόρευε στους χριστιανούς να δανείζουν με τόκο, ενώ αντίθετα η Παλαιά Διαθήκη (3) συνιστούσε στους Εβραίους να δανείζουν άλλα να μην δανείζονται. Αυτές ήταν οι θεήλατες υποδείξεις, σε μια θεοκρατούμενη Ευρώπη που έβγαινε από τα βαθιά σκοτάδια του μεσαίωνα που την είχε βυθίσει ο χριστιανισμός, και που η ανυπακοή στις εντολές της εκκλησίας σήμαινε ακόμα και θάνατο και το χειρότερο, όπως το βίωναν οι τότε χριστιανοί, αφορισμό, που συνεπαγόταν καταδίκη στην αιώνια κόλαση (4). Για τους λόγους αυτούς οι εβραίοι κυριάρχησαν γρήγορα στο τραπεζικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι μεγάλες εβραϊκές οικογένειες τραπεζιτών, χρηματιστών και κοσμηματοπωλών, αίρουν από τότε την καταγωγή τους. Σκεφτείτε ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες οι λέξεις που χρησιμοποιούνται για τους πολύτιμους λίθους, τα κοσμήματα και το κοσμηματοπωλείο είναι ισόμορφες με τις αγγλικές λέξεις jewelry και jeweler’s, το εμπόρευμα δηλαδή και το μαγαζί του Εβραίου.

Στις μέρες μας με τον σύγχρονο άκρατα φιλελεύθερο ή καλύτερα ασύδοτο καπιταλισμό, η εξάρτηση των κρατών απο το τραπεζικό σύστημα έχει πάρει καταθλιπτικές διαστάσεις. Η πραγματική εξουσία δεν βρίσκεται στα κράτη αλλα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αυτό παίρνει τις αποφάσεις για τις κηρύξεις πόλεμων, για τις επεμβάσεις, για τις μορφές ενέργειας που θα χρησιμοποιηθούν, για τα οπλικά συστήματα που θα παραχθούν, προκαλεί πτωχεύσεις χωρών και παγκόσμια κραχ, αδίστακτο, απάνθρωπο, μη έχοντας να προσφέρει στην ανθρωπότητα τίποτα άλλο παρά προοπτικές δυστυχίας.

Σημειώσεις:
(1) Ορισμός του κράτους που δίνεται από την σχολή της θετικής πολιτειολογίας με εκφραστές τους Jelinek και Labant, με εδώ εκπρόσωπο της τον καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Βεζανή.

(2) Ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής νίκησε τον βασιλιά Λουδοβίκο τον ΙΙ της Ουγγαρίας και της Βοημίας στην μάχη του Μοχάκ στις 29 Αυγούστου 1526

(3) «Διότι Κύριος ο Θεός σου θέλει σε ευλογήσει καθώς υπεσχέθη εις σε και θέλεις δανείζει εις πολλά έθνη, συ όμως δεν θέλεις δανείζεσθαι, και θέλεις βασιλεύσει επί πολλά έθνη» (Δευτερονόμιον ΙΕ΄ 6).

(4) Δες: Μαξ Βέμπερ: «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού», Παν. Κονδύλη: «ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός», τόμος Β, σελίδα 210 κ.α..

Συνεχίζεται ...

Γιάννης Αλεξάκης
(Εκηβόλος)

http://youtu.be/vb3WiQ809bM