Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ)

Ασυγκίνητη από τη μουρμούρα των σκεπτικιστών, η Αγία Ζώνη της Μονής Βατοπαιδίου –«όλες οι άλλες είναι κάλπικες, αγάπη μου, μονάχα εγώ είμαι η αυθεντική»- έκανε ένα επιβλητικό πέρασμα από τον Πειραιά τον Νοέμβριο του 2022. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος μητροπολίτης Σεραφείμ την υποδέχτηκε μετά βαϊων και κλάδων (φιλαρμονικές, αγήματα, όλο το πακέτο) και την παρουσίασε στο ποίμνιο ως το «μοναδικό Θεομητορικό κειμήλιο το οποίο σώζεται από την επίγεια ζωή της Παναγίας μας», κάτι που, όπως καλά γνωρίζουμε πλέον, ήταν –ακόμη και με τα δικά του ιδιότυπα ελαστικά κριτήρια- ένα σκανδαλωδώς κατάφωρο ψέμα. Ο Σεραφείμ την έθεσε για προσκύνημα στον Άγιο Νικόλαο από τις 5 έως τις 13 του μηνός, με τον ιερό ναό ανοιχτό είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο –μια διευθέτηση που δεν ξεδίψασε ούτε το παγκάρι, ούτε τις ουρές των πιστών στην αναμονή• ύστερα από επίμονα encore του κοινού, πήρε μια ημέρα παράταση. Την ίδια περίοδο υπέπεσε στην αντίληψή μου μια πληροφορία που με ώθησε στην ανάγκη να μπει μια ώρα αρχύτερα ένας φραγμός στην ασυδοσία των ρασοφόρων. Να ξεκινήσει έστω η δημόσια συζήτηση για τον φραγμό.

«Ομολογώ πως η αποκάλυψη», έγραφα στα "Νέα" αρχές Νοεμβρίου, «σκανδάλισε ακόμη κι εμένα που, σχεδόν δύο μήνες πριν κλείσω τα εξήντα τρία μου χρόνια, δεν σκανδαλίζομαι πια τόσο εύκολα. Φυσικά και γνώριζα ότι στο Άγιο Όρος υπάρχουν ανεκτίμητοι θησαυροί, άλλοι αυθεντικής καταγωγής και άλλοι επινοημένης, μα ποτέ δεν φανταζόμουν ότι μπορεί να βρίσκονται εκεί… τα Δώρα των Μάγων. Ποιων Μάγων; Των Τριών Μάγων, καλέ –Γκασπάρ, Μελχιόρ και Μπαλτάζαρ- που υποτίθεται ότι έφεραν χρυσό, λίβανο και σμύρνα στον νεογέννητο “Βασιλέα των Ιουδαίων” και, μολονότι η ύπαρξή τους (όχι όμως ο αριθμός τους, ούτε τα ονόματά τους) αναφέρεται μονάχα σε ένα από τα τέσσερα Ευαγγέλια, το Κατά Ματθαίον, δεν υφίσταται στοιχειωδώς σοβαρός θεολόγος, πόσο μάλλον αρχαιολόγος ή ιστορικός, που να μην πιστεύει ότι είναι απλώς ένα γοητευτικό παραμύθι για να νανουρίζουμε τα μικρά μας παιδιά και να μην σημειώνουν αναδουλειές τα κοσμηματοπωλεία τα Χριστούγεννα.

”Κούνια που με κούναγε. Ύστερα από υπόδειξη του φίλου δημοσιογράφου κι ερευνητή Μηνά Παπαγεωργίου πληροφορήθηκα ότι τα Δώρα των Μάγων, όχι μονάχα είναι πιο αληθινά από τον Πήτερ Παν και την Τίνκερμπελ, αλλά –όπως μας ενημερώνει το πάντα έγκυρο "Βήμα της Ορθοδοξίας"- “φυλάσσονται με ιδιαίτερη επιμέλεια στο σκευοφυλάκιο της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου. Για λόγους ασφαλείας είναι κατανεμημένα σε διαφορετικές λειψανοθήκες και μόνο μικρό μέρος των τίθεται σε προσκύνημα των επισκεπτών της Ιεράς Μονής ή μεταφέρεται προς αγιασμό εκτός Αγίου Όρους [...] Ο χρυσός βρίσκεται σε μορφή εικοσιοκτώ (28) επιμελώς σκαλισμένων επίπεδων πλακιδίων σε ποικιλία σχημάτων (παραλληλόγραμμων, τραπεζοειδών, πολυγώνων κτλ) και διαστάσεων περίπου 5 Χ 7 εκ. Κάθε πλακίδιο έχει διαφορετικό καλλιτεχνικό σχέδιο. Ο λίβανος και η σμύρνα διατηρούνται ως μείγμα με τη μορφή εβδομήντα (70) περίπου σφαιρικών χανδρών μεγέθους μικρής ελιάς”. Για τους άπιστους Θωμάδες παρατίθενται και φωτογραφικά τεκμήρια των Δώρων, ενώ επισυνάπτεται κι ένα πλήρες “ιστορικό” γύρω από το πώς κατέληξαν τα Δώρα από την κατοχή της Θεοτόκου τον πρώτο μετά Χριστόν αιώνα στο Άγιο Όρος, δεκατέσσερις αιώνες αργότερα, μαζί με τα υπόλοιπα ιερά κειμήλια της Παναγίας, τουτέστιν: “τα Άγια Σπάργανα του Χριστού, την Τίμια Εσθήτα και την Αγία Ζώνη της”. Δεν γνωρίζουμε ποιος συνέταξε αυτό το “ιστορικό”, αλλά σίγουρα η πένα του δεν υπολείπεται ευρηματικότητας ενός Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ενός Κάρλο Κολόντι και άλλων κορυφαίων παραμυθάδων.

”Ένα λεπτό. Είναι εύκολο να χλευάζουμε την “αληθοφάνεια” των θρησκευτικών παραμυθιών, αλλά καλώς ή κακώς –καλώς για εμάς, κακώς για τους παραμυθάδες- ζούμε στον εικοστό πρώτο μετά Χριστόν αιώνα κι έχουμε πλέον στη διάθεσή μας αδιαμφισβήτητα επιστημονικά εργαλεία προκειμένου να ελέγξουμε εάν υφίσταται έστω και υπόνοια βάσης για να αποσπάσουμε τα παραμύθια από τη σφαίρα του μύθου. Η μέθοδος ονομάζεται “ραδιοχρονολόγηση”. Αποδέχτηκε την εφαρμογή της ήδη η Καθολική Εκκλησία για να αποδείξει την αυθεντικότητα της Σινδόνης του Ιησού (το περίφημο σεντόνι που υποτίθεται ότι τύλιξε το νεκρό σώμα του Ναζωραίου κι έφερε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του), ανεξαρτήτως εάν κατόπιν χτυπούσε το κεφάλι της στον τοίχο: η ραδιοχρονολόγηση απέδειξε ότι η Σινδόνη υφάνθηκε ανάμεσα στα τέλη του δέκατου τρίτου και του δέκατου τέταρτου μετά Χριστόν αιώνα, με αποτέλεσμα να την φάει έκτοτε το μαύρο επικοινωνιακό σκοτάδι. Γιατί δεν εφαρμόζουμε την ίδια μέθοδο και στα δικά μας “ιερά κειμήλια” -την Αγία Ζώνη της Θεοτόκου, τα Δώρα των Μάγων, για να μην επεκταθώ σε διάφορα λείψανα “ων ουκ έστιν αριθμός”- ώστε να μην περιφέρουμε ανά τις μητροπόλεις ό,τι αυθαίρετα “βάφτισε” ο καθένας και να μην διαιωνίζουμε την παραπλάνηση των πιστών; Ψύχραιμα ρωτάω».

Εγώ μπορεί να ρωτούσα ψύχραιμα (κάτι που ήταν ήδη επίτευγμα, για όποιον γνωρίζει πόσο ευρέθιστος είμαι) αλλά κανένας εκ μέρους των ρασοφόρων δεν ήταν διατεθειμένος να ανταποκριθεί εξίσου ψύχραιμα στην πρότασή μου. Το πάθημα της Καθολικής Εκκλησίας με τη ραδιοχρονολόγηση της Σινδόνης του Τορίνο –μέχρι σήμερα το φυσάνε και δεν κρυώνει- είχε γίνει μάθημα για όλους τους διαχειριστές απάτης ανεξαρτήτως θρησκευτικού δόγματος: «Ποτέ δεν προσφέρεις στην επιστήμη την ευκαιρία να σε εξευτελίσει». Δεν βγάζεις τα ματάκια σου με τα χεράκια σου, με άλλα λόγια. Οι ρασοφόροι έχουν πλήρη συνείδηση ότι η ραδιοχρονολόγηση με το ισότοπο του άνθρακα 14 θα πιστοποιήσει απλώς αυτό που για έναν φοιτητή αρχαιολογίας είναι εμφανές και με γυμνό μάτι: τα περισσότερα από τα φερόμενα ως «ιερά κειμήλια» του Χριστού, των συγγενών και των μαθητών του χρονολογούνται από τη μεσαιωνική περίοδο και όσα περισσεύουν είναι ακόμη πιο πρόσφατα. Τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, είναι σαν σε δώδεκα αιώνες μπροστά από τον αιώνα μας –εάν δεν έχουμε εν τω μεταξύ απανθρακώσει τον πλανήτη- να ανακαλύψει κάποιος μελλοντικός ερευνητής τις παντόφλες του Χίτλερ και να ισχυριστεί ότι τις φορούσε ο Καρλομάγνος.

Έχουμε διανοηθεί για τι πράγμα μιλάμε; Για το μέγεθος της απάτης; Το μέγεθος της αυθαιρεσίας και του θράσους; Υπάρχει μοναστήρι στο Άγιον Όρος, η μονή Χιλανδαρίου, που ισχυρίζεται ότι κατέχει, όχι μόνο το ακάνθινο στεφάνι του Ιησού, αλλά και το ίδιο το αίμα του. Πάμε πάλι, μπας και το χωνέψουμε. Ο Χριστός είναι ένα πρόσωπο του οποίου η ύπαρξη δεν υποστηρίζεται από καμία μη χριστιανική ιστορική πηγή της εποχής κατά την οποία υποτίθεται ότι έζησε –ακόμη κι ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο απόσπασμα του εβραίου ιστορικού Φλάβιου Ιώσηπου, όπου εντελώς στα ξεκούδουνα , σε σχέση με τα υπόλοιπα συμφραζόμενα, αναφέρεται ο Ιησούς ως «ένας σοφός που έκανε θαύματα, δίδασκε τους ανθρώπους και ήταν ικανός να προσελκύει πολλούς Ιουδαίους και πολλούς Έλληνες», θεωρείται εμβόλιμο [φυτευτό] από την πλειονότητα των ειδημόνων. «Δύο είναι οι κυρίαρχες τάσεις στο χώρο των ιστορικών», έλεγα στον Γιώργο Λιάγκα τον Απρίλιο του 2023• «είτε ήταν ένα ιστορικό πρόσωπο που με τον καιρό απέκτησε μυθικά χαρακτηριστικά –τα θαύματα, η ανάσταση, κοινά μυθολογικά μοτίβα εκείνη την εποχή- είτε ήταν εξαρχής ένας μύθος που σιγά-σιγά του απέδωσαν ιστορικά χαρακτηριστικά». Και όμως, γι’ αυτόν τον μυθοποιημένο άνθρωπο ή τον ανθρωπομορφικό μύθο έχουμε διαθέσιμους χιτώνες του αρκετούς για να ντύσουμε καμιά χιλιοστή νοματαίους, τίμιο ξύλο από τον σταυρό του που αναλογεί στο μισό δάσος της Βουλώνης, τόσους ιερούς σπόγγους με ξίδι από μοχθηρούς ρωμαίους στρατιώτες όσους δεν έχουν μαζέψει σε μια χρονιά ούτε όλοι οι σφουγγαράδες στην Κάλυμνο και, υπεράνω όλων, το αίμα του, ευλαβικά φυλαγμένο σ’ ένα σερβικό μοναστήρι επί ελληνικού εδάφους. Θα μου πείτε: όποιος είναι πρόθυμος να χάψει τα παραμύθια για τα λοιπά συμπράγκαλα του Ναζωραίου, γιατί να μην χάψει και το παραμύθι για το αίμα του; Σωστό κι αυτό.

Σε άλλες πολιτισμένες χώρες -όπως στη Γαλλία, ας πούμε-, εκεί όπου «έτρωγαν βελανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες», κάνουν κάτι πολύ πιο απλό: δίνουν προς εξέταση το υποτιθέμενο «ιερό κειμήλιο» κι έπειτα κοτσάρουν δίπλα του ένα καρτελάκι με την ακριβή χρονολόγησή του. Εσύ μπορείς να συνεχίσεις να σταυροκοπιέσαι μπροστά του πιστεύοντας ότι το φορούσε η Παναγία, ο Χριστός ή ο τριτοξάδερφος του Αβραάμ, αλλά το ανελέητο καρτελάκι, το μαρτυριάρικο, σου αποκαλύπτει ότι μάλλον το κατασκεύασε οκτακόσια χρόνια αργότερα κάποιος πονηρός καλόγερος που μυρίστηκε ότι κυκλοφορούν στην περιοχή πολλά κορόιδα. Στη διακριτική σου ευχέρεια παραμένει αν θα κοιτάξεις το καρτελάκι ή δεν θα το κοιτάξεις: σε καμία χώρα δεν κολάζεται η εθελοτυφλία.

Ανάλογη μεταχείριση από την επιστημονική κοινότητα έχουν στο εξωτερικό και όσοι απατεώνες σκάνε μύτη κατά καιρούς. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ρόναλντ Ουάιατ (1933-1999), ενός νοσηλευτή αναισθησιολόγου που πλάσαρε τον εαυτό του ως γιαλαντζί Ιντιάνα Τζόουνς. «Κατά τη διάρκεια της ζωής του», γράφει ο fact checker Ορφέας Τσαυταρίδης στα Ellinika Hoaxes, «ο Ουάιατ ισχυρίστηκε ότι είχε ανακαλύψει σχεδόν κάθε αρχαιολογικό χώρο ή βιβλικό κειμήλιο που αφορά τους Ισραηλίτες και τους Χριστιανούς, όπως μεταξύ άλλων: Την Κιβωτό του Νώε, το πραγματικό σημείο διέλευσης της Ερυθράς Θάλασσας από τους Ισραηλίτες, το σπαθί του Γολιάθ, τις πέτρινες πλάκες του Μωυσή με τις δέκα εντολές, τροχούς αρμάτων από τον πνιγμένο στρατό του Φαραώ κ.ο.κ.». Ύστερα από όλα αυτά, σιγά μην δεν εύρισκε και κηλίδες από το αίμα του Θεανθρώπου. Πώς κατάλαβε ότι ήταν το αίμα του Χριστού; Το έστειλε για εξέταση σ’ ένα εργαστήριο στην Ιερουσαλήμ. «Σημειώνεται πως ο ανθρώπινος οργανισμός», συνεχίζει ο Τσαυταρίδης, «περιέχει 46 χρωμοσώματα, σε 23 ζεύγη (ήτοι 23 χρωμοσώματα από τη μητέρα και 23 χρωμοσώματα από τον πατέρα). Υποτίθεται πως τα ευρήματα έδειξαν πως όχι μόνο το αίμα εξακολουθούσε να “ζει”, αλλά ότι περιείχε μόνο 24 χρωμοσώματα, 23 χρωμοσώματα από τη μητέρα και ένα χρωμόσωμα Υ από μια άλλη, μη ανθρώπινη πηγή». Το πιάσαμε το υπονοούμενο. Εξυπακούεται ότι διέψευσαν τις μπαρούφες του Ουάιατ τόσο το ισραηλινό εργαστήριο όσο και οι ιδιοκτήτες του χώρου όπου έκανε τις αυτοσχέδιες ανασκαφές του. Το άτομο έγινε ανέκδοτο σε μεταμεσονύκτιες trash εκπομπές για σαλταρισμένους. Εδώ και έδρα θα του έδιναν, μη σας πω.

Ειλικρινά, τώρα. Με δεδομένη αυτή την «κανονικότητα» στην Ελλάδα, περίμενα καλύτερη μεταχείριση της «ραδιοχρονολόγησης», μιας πρακτικής ιδέας που δεν ήταν καν δική μου πατέντα; Όχι, δεν περίμενα• τόσο αθώος δεν είμαι. Δεν περίμενα όμως και τόση σφοδρότητα στην κακομεταχείριση. Τον Νοέμβριο του 2022 και τους αμέσως κατοπινούς μήνες, εάν περνούσε κάποιος ανυποψίαστος ταξιδιώτης από τα μέρη μας και διέτρεχε βιαστικά ιστοσελίδες και πρωτοσέλιδα, θα αναχωρούσε με την εντύπωση ότι είχα προτείνει να μαζευτούν όλα τα «ιερά κειμήλια» και να καούν στην πλατεία Συντάγματος. Ένα ανάθεμα από την ανάποδη. Ο υποφαινόμενος «ΜΑΓΑΡΙΣΕ» ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, έγραφε με πηχυαίους τίτλους στις 14 Νοεμβρίου η "Ελεύθερη Ώρα"• «ΑΠΕΦΑΝΘΗ» ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ… ΨΕΜΑ & ΑΠΑΤΗ ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΕΙΜΗΛΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Γιατί να κάνω κάτι τόσο ποταπό; Είχε έτοιμη την απάντηση: «Ενοχλούνται οι Αντίχριστοι από το γεγονός ότι μέχρι τοΣάββατο, πάνω από 200.000 λαού προσκύνησαν στον Πειραιά την χάρη της Θεοτόκου». Καταλάβατε; Έλιωνα από τη ζήλια. Η ραδιοχρονολόγηση δεν ήταν μια επιστημονική μέθοδος ελέγχου που θα μπορούσε ίσως και να βοηθήσει τους απατεώνες να ανακτήσουν ένα μέρος από τη χαμένη τους αξιοπιστία. Ήταν μια κωδική βρόμικη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι Αντίχριστοι για να συνεννοούνται μεταξύ τους δίχως να τους καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι. Μια βλασφημία. Μια προστυχιά.

--------------------------------------------------------------------------

Πέτρος Τατσόπουλος "Το Παιδί του Διαβόλου" (απόσπασμα)