Κάποιοι λένε ότι σπαταλώ ενέργεια όταν ασχολούμαι με την θρησκεία. Πρώτον, δεν ασχολούμαι με την θρησκεία. Ασχολούμαι με την ελληνική φιλοσοφία. Μέρος της ελληνικής φιλοσοφίας είναι να ασχοληθώ και με εκείνα που αποτελούν ανάχωμα στην ελληνική φιλοσοφία, και το πιο σημαντικό από αυτά είναι για το ελληνικό πνεύμα η θρησκεία του χριστιανισμού.
Καμία άλλη θρησκεία δεν πολέμησε την ελληνική φιλοσοφία (τον ελληνικό πολιτισμό συνολικά) παρόλο που διδάχθηκε από αυτήν. Αυτό το έκανε μόνο ο χριστιανισμός. Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος γιατί εστιάζουμε περισσότερο στον χριστιανισμό που εκχριστιάνισε με την βία τους Έλληνες. Εστιάζουμε στον χριστιανισμό επίσης γιατί αυτός εξακολουθεί να παραμένει κυρίαρχος στον ελληνικό τόπο.
Είναι το θρήσκευμα της πνευματικής μαυρίλας που υποβάθμισε το ελληνικό πνεύμα και αποτελεί το μεγαλύτερο κώλυμα για την αφύπνιση και την επανελλήνιση. Προφανώς αυτό πολλοί δεν το κατανοούν όσο κι αν προσπαθώ να το αναδείξω.
Οπότε, δεύτερον, όχι μόνο δεν είναι σπατάλη, αλλά επιτακτικό, αναγκαίο και θα έλεγα και πολύ λίγο αυτό που κάνω εγώ. Κανονικά θα έπρεπε με αυτό να ασχοληθώ πολύ περισσότερο. Και θα έπρεπε να ασχοληθούν πολλοί περισσότεροι.
Η πνευματική οκνηρία, η κακή νοοτροπία του ωχδερφισμού, η άποψη ότι αυτό το θέμα δεν πρέπει να το θίγουμε για διάφορους (και "εθνικούς") λόγους, αλλά και τα προβλήματα της καθημερινότητας στην χώρα των υπνωτισμένων ελληνόφωνων Ρωμιών συνιστούν λόγους που δεν ευνοούν τέτοιες προσπάθειες και προστίθενται στην μάχη μας απέναντι στην μακραίωνη θρησκευτική συνήθεια του υπνωτισμένου ποιμνίου και απέναντι στην οργάνωση του ρασοφορικού κατεστημένου που τους θέλει υπνωτισμένους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου