ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 Χορηγούμενη                                                                                                                                             Είναι δυνατόν να είναι Πατέρας του Ιησου Χριστου ο βαρβαρος φυλετικός Εβραίος Θεός Γιαχβε όπως υποστηρίζει η << ορθοδοξη>>αλλά και των υπολοίπων εκκλησιών χριστιανική παράδοση και θεολογίΕπειδή αναμένεται ο εορτασμος στα γεννητουρια του Ιησού Χριστού ταιριάζει πολύ σύμφωνα με το θεολογικό κλίμα των ημερών μια πιο προσεκτικη ερευνητική ματιά στα αντιφατικά δεδομένα της χριστιανικής θεολογικής σοφιολογικης παράδοσης.Δηλαδη να επεξεργαστούμε φιλοσοφικά και << θεολογικά>> τις χριστιανικες,αντιφατικές ,θεολογικές, δογματικές και παραδοσιακές πεποιθησεις, ότι ο δογματικος πνευματικος πατέρας του Ιησού είναι ταυτοχρονα και κάποιο υπερκόσμιο αγαθό υπερτατο δημιουργικό Ον που αποκαλείται Πατέρας αλλά και ο αιμοσταγής δολοφόνος εθνικιστής αρχαίος Θεός Γιαχβέ που υποστηρίζουν οι άγιες γραφές και η αρχαία και συγχρονη χριστιανική απολογητική θεολογία.

Σημαντικά λοιπόν αντιφατικα ζητήματα και ερωτηματα εγείρονται πάντα πάνω στη συγκριτική σκεπτιστικη και αντιπαραβολική ερευνητική μελέτη της δογματικής χριστιανικής θρησκείας και για τους λίγους εναπομειναντες σκεπτόμενους πιστούς χριστιανούς και για όσους είτε είναι επιστήμονες θρησκειολογίας ή θεολόγοι οι απλοί ερευνητές αλλά και όσους τους συναρπάζει το ψάξιμο σ αυτό το αντικείμενο. Απ' την άλλη όλα αυτα δηλαδή η επίγνωση της καθε αντιφατικοτητας και η γνώση της καθε εκκλησιαστικης ιστορικης παράδοσης και προέλευσης,είναι ασημαντα για τους χιλιάδες αμελετητους απαίδευτους πιστούς που ούτε τα ψάχνουν και θρησκευουν συναισθηματικά έως και φανατικα όπως θα θρησκευανε οποιαδήποτε διαφορετικη θρησκεία (αν είχαν γεννηθεί σε άλλο τόπο) κάνοντας πραξη στην κυριολεξία το πίστευε και μην έρευνα.Στον αληθή λόγο ο Ωριγένης στην επιχειρηματολογία του εναντίον του φιλοσόφου Κέλσου αναφέρει ότι οι χριστιανοί λοιδορούνται επειδή ασπάζονται το «Μη εξέταζε αλλά πίστευσον».Η ευνουχισμένη από ευλάβεια χριστιανικη νοοτροπία της τυφλής συναισθηματικής πιστης όμως πραγματικα κουβαλιέται η ίδια από τον 1ο αιώνα μέχρι τωρα.Αλλωστε και ο βυζαντινοχριστοπατερας Ιωάννης Χρυσόστομος προέτρεπε να πιστεύεις χωρίς να εξεταζεις: «Μη αμφίβαλλε τοις παρά των πατέρων δεδοκιμασμένοις, αλλά φοβού, και ανεξετάστως πίστευσον. Μάλλον μεν ούν πίστευε, και μη πολυπραγμόνει.»

Αλλά και τους υπόλοιπους απ' εξω δορυφόρουντες ακόμα σε χειρότερη διανοητικη καταντια που χρησιμοποιούν τα τυπικά τελετουργικά της όπως λατρευτικές πράξεις γάμους βαφτίσια κηδείες αυτής της θρησκείας έχοντας πλήρη άγνοια για τα δρώμενα και την όλη γραμματεία και φιλοσοφία της.

Ο χριστιανισμός του πραου και ταπεινού Ιησού της αγάπης από τους πρώτους αιώνες της ίδρυσης του έχει ενσωματωσει την Μωσαϊκη θρησκεία ,μέσο της Παλαιάς διαθηκης ,μέσα στο λατρευτικο τυπικό και θεωρεί τη εβραϊκη Παλαιά διαθήκη ψαλμούς προφήτες έξοδος κλπ θεόπνευστες και αγιες γραφές.Δηλαδη με δύο λέξεις <<Αγία Γραφή>>πλαισιώνει μαζί με τις ιστορίες για τον Ιησου και όλη την εβραϊκη ιστορία των εκείνων εγκλημάτων και σφαγών του αρχαίου Ισραήλ υπό την καθοδήγηση του Θεού του Γιαχβέ και των εντολοδόχων του.

Και όλο το λειτουργικό λατρευτικο χριστιανικό ανατολίτικο κυρίως τυπικο που ιδρύθηκε σταδιακα από τα πρώϊμα βυζαντινά χρονια ,είναι εμπνευσμένο και έχει πολλές κοινές γραμμές με τη παλαιοδιαθητικη μωσαϊκη ιερατική θρησκεία του Γιαχβέ.

Απ τα ρούχα των δεσποταδων ,οι ψάλτες ,το κεκαλυμενο άβατο ιερό των ναών με τους βωμούς άγιες τράπεζες που θυσιάζει ψωμί αντί αρνί ο χριστιανός ιερεας ,ακάθαρτη εμμηνη ρύση γυναικών τα εβραιϊκα λατρευτικά δοξολογηματα άγιος άγιος κύριος Σαβαωθ(Θεός πολέμου) τα αναγνώσματα των Εβραίων προφητών κι άλλα πάρα πολλά.

Στα λεγόμενα ευαγγέλια αναφέρεται το περιστατικό της μεταμόρφωσης του Ιησού ,(που γιορτάζεται της Μεταμορφώσεως στην ορθόδοξη εκκλησία) σε κάτι υπερ γήινο και εξώκοσμο στο όρος Θαβώρ ενώ ταυτόχρονα συνομιλεί με τον σφαγέα των αλλοθρήσκων της μωσαϊκης θρησκείας ιερεων, προφήτη Ηλια που κατέβαζε όπως αναφερει η παλια διαθήκη στα παραμύθια της, φωτιά και έκαιγε τους αθωους απεσταλμένους του βασιλιά Αχαάβ με αλαζονία και δολοφονικη ψυχροτητα αλλα και τον Μωυσή τον σφαγέα και κατακτητη των λαών της Χαναάν της εποχής του χαλκου χωρίς να αναφέρουν και τι λέγανε όση ώρα μιλούσανε.

Πολυ αταίριαστο και αντιφατικό σχήμα.Ο ταπεινός πράος ραββί της αγάπης Ιησούς Χριστός, που δίδασκε αγάπη προς τους εχθρούς και παραδοθηκε σύμφωνα με τα ευαγγελια σαν πρόβατο επί σφαγή ,να συνομιλει με τους εξολοθρεφτές σφαγείς εντολοδόχους του αιμοσταγή Θεού Γιαχβέ τι κοινό θα μπορούσαν να είχαν;

Τιποτα.

Ονειρο ή θρησκοψυχωσικο οραμα θα ειδε κάποιος σε κάποια απ' τις πάμπολλες πρωτοχριστιανικες εβραϊκες εκκλησίες και το πέρασαν από στόμα σε στομα σαν πραγματικότητα στα μετέπειτα αφηγήματα ή είναι φτιαχτο ψευδεπιγραφο γεγονος πρόσθετο όπως κι άλλα σαν κι αυτο που απαντά κανείς μέσα στη πληθώρα των <<ευαγγελικων>> συγγράμματων του 1ου μΧ αιώνα, για να γίνει η σύνδεση της εβραϊκής Μωσαϊκης παλαιοθρησκειας με τον χριστιανισμό από τους πρώτους χριστιανούς εβραίους της διασπορας.

Μια πλαστογραφικη παρεμβαση που μυριζει υποχθόνιους Νεοπλατωνικούς Μωσαϊστές Εβραίους λογιους της διασπορας, τύπου Φίλωνος Ιουδαίου, με ταυτόχρονες χριστιανικές πεποιθησεις παρόμοιους με τους εβδομήκοντα Ελληνιστες Εβραίους νεοπλατωνιστές μωσαϊστές που μεταφρασανε την παλαιά διαθήκη στα ελληνικά για να προωθήσουν την υποτιθέμενη αξία του Μωσαϊσμου.

Η παραχάραξη στα αληθινά γεγονότα της ιστορικής ύπαρξης του Ιησού μαζι με μυθολογια και η ολη εβραϊκη συνδεση της πατροπαραδοτης εθνικής ιουδαϊκης θρησκειας γύρω από το πρόσωπο του στα << ευαγγελια>> δεν είναι τίποτα άλλο παρά προπαγανδιστικό εργο της εβραϊκής εθνικιστικης σοφιολογικης θρησκευτικης γραμματειας χριστιανών ελληνιστών λογίων Εβραίων η οποία αλλοτε ανταγωνίζονταν και αλλοτε συμπλέκονταν με τον φιλοσοφικό νεοπλατωνισμο.Για παραδειγμα ορισμενοι να χαρακτηρίζονται απο βαθιές επιρροές από νεοπλατωνισμο όπως ήταν πχ ο Φίλων ο Ιουδαίος που πάντρεψε νεοπλατωνισμό μαζί με τον πατροπαράδοτο Ιουδαϊκό Μωσαϊσμο.Και αυτό για το λόγο ότι η πίστη προς τον Ιησού και η σύνδεση του με υπερκόσμιο ασυλληπτο Ον που αντιπροσωπεύει ο αρχαίος ιουδαϊκος μονοθεϊσμός ξέφυγε από τα Ιουδαϊκα πλαίσια και άρχισε να διεκδικήται από τους εθνικούς πολίτες της συγκρητικής Ρωμαϊκης αυτοκρατορίας.Το γεγονός αυτό ώθησε τους ανθρώπους αυτούς στο να προπαγανδίσουν ,με ιερά κείμενα κλπ ,με σκοπο να διαδοθει από εθνικιστικά κίνητρα μαζί με το αφήγημα του Ιησού και ο πατροπαράδοτος θρησκευτικος ιουδαϊσμός ο οποίος συντηρηται μεχρι τώρα μέσο του οργανωμένου χριστιανισμού.

Δεν αποκλείεται όμως οι αρχικές από τις πάμπολλες παραχαράξεις και αντιγραφές των ευαγγελικών κειμένων σε κάποια σημεία όπως αποδεικνύει η επιστήμη της αρχαιολογίας και θρησκειολογίας, να έχουν γίνει και από χριστιανούς σοφιολόγους του 1ου και 2ου αιωνα πάνω στην αντιπαράθεση τους κατά του Γνωστικισμού που αμφισβητούσε την παλαιά διαθήκη και τον Γιαχβεδισμο μέσα στον χριστιανισμό.

Από κάποια τέτοια πραγματακια αλλά και από όλη τη διασυνδετική θεολογία κήρυγμα του Φαρισαίου Σαούλ Παύλου(ή ίσως του ψευδοΠαυλου καθώς υπάρχουν σοβαρες διαπιστώσεις για ψευδεπιγραφες επιστολές του)περάσανε στη χριστιανική παράδοση οι συνδέσεις του παλαιοδιαθητικού μωσαϊσμού και του νεοχριστιανισμου.

Και αυτό παράξενα και αντιφατικα γιατί ο περιγραφόμενος στα ευαγγελικά συγγραμματα Ιησούς, ούτε θέλησε να ενδυθει το σχήμα του εβραϊκού ιερατειου ούτε κάποιο άλλο αναγνωρισιμο θεολογικό σχήμα της εβραϊκής εκείνης εποχης ενώ υποτίθεται θα μπορουσε.Δεν ενσωματώθηκε δηλαδη στις θεολογικές λόγιες ανώτερες κοινωνικα θρησκευτικές φατρίες του τότε Ιουδαϊσμου τους Φαρισαίους και τους Σαδουκκαιους ούτε ενδυθηκε σχήμα ιερεα τους αντιπαρατεθηκε ελεγκτικα,κατακριτικα, υβριστικά λέγοντας τους οχιές και βρώμικους σαπισμενους τάφους και τελικά δολοφονήθηκε από αυτους.Απο θρησκευτικό ιερατείο και θεολογικές φατριες εξιστορείται οτι συκοφαντήθηκε και δολοφονηθηκε. Επειδή κατέκρινε τις ιουδαϊκες θρησκευτικές κάστες της εποχης και αντιτάθηκε στην τυπική παραδοσιακή ιουδαϊκη θρησκευτικοτητα και κατέκρινε τους παραδοσιολαγνους Εβραίους της εποχής. Αντιφατικο λοιπόν το να συνδέεται η διδασκαλία του με την παραδοσιακή Μωσαϊκη θρησκεία.Αλλά όπως θα αναλύσουμε παρακάτω ακόμα πιο αντιφατική είναι η συνδεσή του ως Υιος Θεός αγαπης Θεού Πατερα αγαπης ο οποίος μεταλλάχθηκε με τέτοιες ιδιοτητες Με την <<Αγία χριστιανική Ευαγγελική και πατερική θεολογικη συγγραφική χάρη>>από βάρβαρο φυλετικο Θεό Γιαχβέ που ζητούσε αιώνες ανθρωποθυσίες ζωοθυσίες και εξολοθρεμό αθώων λαών της εποχής του χαλκου.Ο ευαγγελικός συγγραφικά Ιησούς περιγράφεται από τους προπαγανδιστές εβραίους συγγραφείς να αποκαλεί δυο φορές το ναό του φυλετικού Γιαχβέ σπίτι του πατέρα του.Στην περιγραφή που τον έχουν χάσει και τον αναζητούν δωδεκάχρονο οι γονείς του και τον βρίσκουν στο ναό να συνδιαλέγεται με ιερείς λέγοντας γιατί ανησυχειτε είμαι στον οίκο του πατρός μου και όταν μετέπειτα ενήλικας διώχνει τους πωλουντες εμπορους από τον Ιουδαϊκο ναό να λέει ότι τον οίκο του πατέρα μου δηλαδή του βάρβαρου φυλετικού εθνοκαθαριστη Γιαχβέ τον μετατρέψατε σε σπήλαιο ληστών.

Και είναι ακόμα πλέον αντιφατική όλη αυτή η μιξη παλαιοεβραικης Μωσαϊκης θρησκείας και χριστιανισμου επειδή αναφέρεται στα αμφιβόλου προελευσης <<κανονικά ευαγγελια>>οτι συγκεκριμενα δίδασκε τη γνωστή παραβολη των μπαλωμάτων πάνω σε παλαιό ρουχο διδάσκοντας με αυτή ότι κανείς δεν μπορεί να βάλει κρασί σε παλιούς ασκούς γιατί θα ανοίξουνε ούτε να βάλει νέα μπαλώματα υφασματος σε παλιά σάπια ρούχα γιατί θα σχιστουνε.

Υπονοωντας ότι δεν παίρνει ανακαίνιση η παλαιά Μωσαϊκή εβραϊκή θρησκεία και δεν μπορεί η νέα πίστη να κολλησει πανω στην Μωσαϊκή παλαιοεβραικη θρησκεια.Οι σοφιολόγοι οπαδοί του συγγραφείς πρωτοχριστιανοι Εβραίοι της διασπορας όμως, απρόσεκτα και αντιφατικά προπαγανδίσανε τα αντίθετα.Και οι μετέπειτα διάδοχοι τους θεματοφύλακες βυζαντινοχριστοπατερες σοφιολόγοι για να μην εκτεθουνε με την καθε θεολογικη αντίφαση έναντι των επικριτών της χριστιανικης θεολογικής πίστης αιτιολόγησαν με διάφορα θεολογικά τερτιπια και φαντασιακές λογοπλοκίες την σύνδεση της νέας χριστιανικής πίστης με την παλαιοδιαθητικη θρησκεία.Όχι μόνο θεολογικά αλλά και λατρευτικά εντάξανε την εβραϊκη θρησκεία των επικλήσεων και των ιερών κειμενων στην χριστιανική λατρεία.Αλλωστε το ιερατικό επισκοπικό μοντέλο του δεσποτισμού που επικράτησε από το 2 αιωνα έως στον σύγχρονο μουσειοβυζαντινό χριστιανισμο χρειαζότανε δομες και πλαίσια της αρχαίας ιουδαϊκής θρησκείας του ναού για να στηθεί και από εκεί εμπνευστηκε.

Σύγχρονοι και παλαιοτεροι παραπλανητες του ορθού λόγου και της λογικής που αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται χριστιανοί απολογητές αλλά και γενικά όλη η παράλογη θεολογική ερμηνεία της εκκλησιαστικής θεολογικής παράδοσης επιμένουν να αποδίδουν ερμηνεία στις περιγραφές της Εξόδου για τις σφαγες των τότε λαών της Χαναάν ως πραγματικά μια διαταγή ενός αγιου Γιαχβέ Θεού επειδη δέχονται την Παλαιά διαθήκη ως θεόπνευστο κειμενο.

Το γεγονός της λεηλασιας και σφαγής των λαών της Χαναάν της αρχαίας εκείνης εποχης ,όπως εξιστορειται στην ψευτοθεόπνευστη Παλαιά διαθήκη Εβραίων αλλά και χριστιανών περιγραφεται ότι ο Γιαχβέ έδωσε την αγία αυτη διαταγή στον περιούσιο λαο του για να μην παρασυρθει λεει από τις αλλόφυλες θρησκειες και έθιμά ώστε να διατηρηθεί η πίστη του.

Και αυτό οι χριστιανοαμπελοφιλολογουντες διανοούμενοι το ερμήνευσαν ως αληθές αλλά και σωστό και σοφο για να επικρατησει δηθεν ο μονοθεϊσμος και να γεννηθεί στους μετέπειτα αιώνες ο σωτήρας Χριστός ο γιος του άγιου Γιαχβε.

Καταλαβαίνεις τωρα πως από κάτι τέτοια θεολογικά επιχειρήματα και ερμηνείες επικράτησε το μεσαίωνα το ρητό <<ο σκοπός αγιάζει τα μεσα>>το οποίο έγινε το σύνθημα για κάθε είδους κατακτητικους χριστιανικους πολέμους καταστροφες και βασανισμούς και δολοφονίες αιρετικών και αντιφρονούντων.

Αλλο παλι εκκλησιαστικό επιχείρημα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα εγκλήματα του εβραϊκου Θεού Γιαχβε είναι λέει ότι ήταν αυτοί οι λαοί της εποχής του χαλκου της αρχαίας Χανααν θρησκευτικα βαρβαροι και κτηνωδης λαοί που εξευμενιζανε τους θεούς τους με ανθρωποθυσίες (ψητά βρέφη σε σκαρες θυσίες στο Μολώχ και στον Βάαλ) και επρεπε να εξολοθρευτουν αλλά τώρα αυτή τη φορά ανέλαβε να κανονισει τους αμαρτωλους ο Γιαχβε δια του εκλεκτού λαού του,με την μέθοδο του σπαθιού και της φωτιας για να μην ξοδέψει νερά για δεύτερο κατακλυσμό.

Ασχέτως όμως που εξολόθρευσαν τέτοιους λαούς στην πορεία οι εβραιοι εγκολπωθηκανε παρα ταυτα ξένες θρησκείες ειδωλολατρικές.

Οποτε τσάμπα η σφαγή γιατι ο Γιαχβέ ή δεν το προέβλεψε αυτό η έκανε το κοροιδο γιατί ήθελε αίμα!!!

Και σ' αυτη την λατρεία αλλοτριων ειδωλολατρικών θεών ξένων λαων πρωταγωνιστηκανε και πρωτοκορυφαιοι αρχαίοι εβραιοι βασιλιάδες όπως Σολομών ,Αχαάβ κι άλλοι πολλοί αλλά και εντάξανε ανθρωποθυσίες στο τελετουργικό τους που ήταν έθιμο για όλες τις θρησκείες και λαούς της πρωτόγονης εκείνης εποχης του χαλκου.

Διαβασε για τον επιλεγμένο εκλεκτό κριτή Ιεφθάε που τάζει στον Γιαχβέ να του θυσιάσει άνθρωπο αν νικήσει σε πόλεμο και τελικά θυσιάζει την ίδια τη κόρη του στον Γιαχβέ θεό πατερα που δέχτηκε τη θυσία μια χαρα.

Που ήξερε αυτός ο Ιεφθάε για προσφορές ανθρώπων σε βωμό για θεϊκη ευμένεια;

Ενω ήταν κι από πάνω υποτίθεται εκλεκτός του Γιαχβέ κριτής του Ισραήλ που έργο τους ήταν να κρατούν με έλεγχο τους ισραηλίτες στα πατρωα θρησκευτικά ήθη και λατρεία του μονοθεϊσμου.

Για να τάζει εύκολα στο Θεό του Ισραήλ ανθρωποθυσία αυτό δείχνει ότι το κάνανε κι άλλοι Εβραίοι αυτό ότι συνηθιζοτανε κατά καιρούς σε μεγάλη απόγνωση για να έχει αξία η θυσία.

Ο Γιαχβέ ζητά επισης απ' τον Αβραάμ να του θυσιάσει το μονάκριβο του παιδί για να τον δοκιμάσει.

Παράξενη συμπτωση όταν γύρω λαοί χρησιμοποιούσαν την εποχή του χαλκού την ανθρωποθυσία για να εξευμενίσουν το θείο.

Και αυτομάτως πάνω σε όλο αυτο το εγκληματικό ιστορικό των αιματηρών ανθρωποθυσιών προς το Γιαχβέ έρχεται και η ανθρωποθυσία του υιου Θεού Γιαχβέ Ιησού προς εξιλασμο του κόσμου(την ανάλυση αυτή την κάνουμε στο άρθρο Ενοχικός χριστιανισμός).

Δεν φαίνεται λοιπον να ξεχωρίζει εδώ ο Γιαχβέ στο τρόπο λατρείας γιατί και σφαχτά ζητούσε κι αυτός στους βωμούς του για να εφραίνεται με τη τσίκνα του καμμενου λίπους.

Μάλλον άλλοι κρύβονταν πίσω απ' αυτά τα ήθη και κανένας Γιαχβέ.

Οι διαστρεβλωτές και παραχαρακτες του ορθού ανθρώπινου λόγου και της αληθειας χριστιανοί απολογητές ισχυρίζονται λοιπον ότι η σφαγή ο εξανδραποδισμος και εξολοθρεμος των λαών της εποχης εκείνης διατάχτηκε απ' τον άγιο Γιαχβέ για να προστατευτεί ο μονοθεϊσμος του Γιαχβέ και να συντηρηθεί στους αιώνες για να μπορέσει να γεννηθεί λένε ο Σωτήρας Χριστός, τραβάνε κι αλλο όσο δεν παει το απολογητικό τους σεναριο παραμύθι, υποστηριζοντας οτι όλοι αυτοί που σφαχτηκανε από τους Εβραίους την εποχή του χαλκού θυσιαστηκανε για το καλό του μονοθεϊσμού και είναι λέει στο παράδεισο επειδή τους έσωσε ο Σωτήρας που κύρηξε στον Άδη λέει όταν ήταν πεθαμένος τρεις μέρες πριν αναστηθεί.

Μπορει σε κάποιους που δεν ξέρουν από μέσα τον Ορθόδοξο ,Καθολικό, Ευαγγελικό χριστιανισμό να ακούγονται αυτα ως θρησκευτική μυθολογία που πράγματι είναι....όμως αυτά τα πιστεύει ως δεδομένα και πραγματικά η εκκλησία οι θεολόγοι ο κλήρος και ετσι κατηχουν τα παιδιά του κοσμακι στα σχολεία στα κατηχητικά στις χριστιανικές διαλέξεις και αυτά ακούγονται στους ναους.

Θα μπορουσαμε λοιπον να αναδείξουμε μια θεολογική αντίφαση απευθυνόμενοι προς σ όλους αυτούς τους ηδονιστες της μυθομανιας φανατικούς πατεροπληκτους παραδοσιολατρες θρησκομανιακους,απολογητές,θεολόγους, παπάδες,χριστιανους μέσα από τις δικές τους θεολογικες πεποιθήσεις με τη δική τους γλώσσα επικοινωνιας , μήπως βοηθήσουμε στο να ανανηψουν διανοητικά.

Διατάχθηκε λοιπόν όπως αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη απ' τον αγιο Θεό Γιαχβέ ο Ιησούς του Ναυή με τον στρατό του να κάνει κύκλους την κιβωτό της Διαθηκης με το παπαδαριο του γύρω γύρω απ' τα τείχη της Ιεριχούς και μόλις σαλπισουν τους υποσχεθηκε λεει οτι θα ρίξει τα τείχη και θα τους παραδώσει τη πόλη το οποιο και εγινε όπως αναφερεται στην Παλαιά διαθήκη.Τους παραγγειλε δε μέσο του Ιησού του Ναυή να μην αφήσουν κανένα ζωντανό ούτε παιδιά μωρά γυναικες αλλά να σφαγιασουν τους πάντες και να πατήσουν την πόλη τους και να αρπάξουν τις περιουσίες τους.Τις ίδιες παραγγελίες είχανε και στους υπολοιπους κατακτητικους πολέμους τους έναντι των αυτοχθόνων λαών της γης εκείνης και επί Μωυσή.

Γιατί δεν προτίμησε ο άγιος παντοδύναμος Γιαχβέ ,αντί να διατάξει τη σφαγή όλων αυτών των αρχαίων λαών της Χαναάν την εποχή του χαλκου και να κάνει υπερφυσικές παρεμβασεις για να βοηθήσει τον εξολοθρεμο τους,έναν διαφορετικο δρόμο θαυμαστών υπερφυσικών σημειων αγάπης και αγαθοεργιας ίδιον με την Ευαγγελική ιστορία του Ιησού που σίγουρα θα προσηλυτιζε στη μωσαϊκη θρησκεία όλους εκείνους τους λαούς που θα ανοίγανε τις πύλες τους και θα ρένανε με λουλούδια τη κιβωτό της Διαθηκης και τους Εβραίους που φέρνουν τη νέα θρησκεία του αληθινου Θεού;

Όλοι αυτοί οι βάρβαροι ειδωλολατρικοι λαοί δεν θα γινόντουσαν μονομιας Εβραίοι και θα κάνανε περιτομή κατά χιλιάδες αν απ' όπου πέρναγε η μαγική εβραϊκη κιβωτός της διαθηκης ανασταίνονταν οι νεκροί πατεράδες, παππούδες ,μανάδες, παιδια, σύζυγοι ολων εκείνων των λαων,που αυτές οι απώλειες βυθίζουν σε πένθος όλο το ανθρώπινο είδος απ' την αρχή του και πάντα και θλίβουν και τους πλέον κτηνώδεις και απολιτιστους;

Αν απ' όπου πέρναγε η κιβωτος γιατρευοντουσαν οι λεπροί και άρρωστοι κάθε χώρας και πολης δεν θα ήταν φυσικό αποτέλεσμα να ανοίγανε τις πύλες τους και εκαντοντάδες να προσκυνούσαν το Σωτήρα γιατρευτη Γιαχβέ Θεο του λαου των Εβραίων και θα ξαπλώνανε οι χιλιάδες άρρωστοι να περνάει από πάνω τους η κιβωτος και μόλις σηκωνοντουσαν υγιείς να πηγαίνανε ευθεία στα χειρουργικά εβραϊκά ιερατικά συνεργεία για περιτομη και να γινόντουσαν Εβραίοι;

Αν απ' όπου πέρναγε καρποφορουσε και άνθιζε κάθε ξεραμένη καμμένη και άγονη γη και φύση εκαντοντάδες χιλιάδες κι από γειτονικές χώρες δεν θα στελνανε αντιπροσωπιες για να καλέσουν τους ευλογημενους εβραιους και το Θεό τους στις χώρες τους και θα φαινόταν πράγματι ότι οι Εβραιοι ήταν πραγματι διαλεχτός και περιούσιος λαος;

Ολοι οι λαοί σταδιακά θα γινόντουσαν Εβραίοι και ο άγιος αληθινός Γιαχβέ Θεός τους.Αν περιγραφοντουσαν έτσι τα μυθικά γεγονότα κατάκτησης των λαών εκείνων και της επικράτησης του ψευτοπεριουσιου λαού τότε θα δικαιολογούνταν ο τίτλος Αγία Γραφή για αυτό το βιβλίο και πατέρας του Ιησού ο φυλετικός εβραίος Γιαχβέ.

Το να περιγράφονται τα κατορθώματα και τα θελήματα του αρχαιου Γιαχβέ ως αιμοσταγή δαιμονική θεότητα και να πρέπει να φάει και δεύτερο παραμύθι ο κοσμάκης που θέλει να πιστέψει στον καλό θεουλη ότι εκείνος ο Γιαχβέ στην πραγματικότητα ειναι ένας καλός θεουλης πατέρας αγάπης του Ιησού που είχε τους σωτηριολογικούς λόγους του να έχει τόσο εγκληματικό και βρώμικο ιστορικό αυτό πάει πολύ.Δεν καταπίνεται με τίποτα.Αυτο όμως ισχυρίζονται και υπονοούν συνεχως οι συγγραφείς των ανυπογραφων ευαγγελίων και οι μετέπειτα σοφιολόγοι χριστιανοί υποστηρικτές τους.

Έτσι λοιπόν ο φυλετικός Θεός Γιαχβέ ο υποτιθέμενος πατέρας του Ιησού κατά την χριστιανική εκκλησία φαίνεται ότι δεν προτιμησε τον δρόμο των θαυματων αγάπης αλλά τον δρόμο των θαυμάτων της εξολόθρευσης και του αιματος κατά τις πρωτογονες <<άγιες γραφες>> ή καλύτερα προτίμησαν να γράψουν ψευτιές και μυθολογίες οι αρχαιοι Εβραίοι γραμματείς, συγγραφεις και αντιγραφείς όλων των προφορικών θρυλολογιων της Εξόδου και των άλλων βιβλίων της Παλαιάς διαθήκης για να δικαιολογήσουν θρησκευτικώς τους ζωώδεις κατακτητικους πολέμους του αρχαίου ισραηλ επί των ιθαγενών της αρχαίας Χαναάν.Ή ακόμα και για να εμπνεύσουν νεους φυλετικούς και εθνικιστικούς πολέμους όπως αναφέρει η Κάρεν Άρμστρονγκ και διάφοροι μελετητές ότι οι ιστορίες των σφαγών των Χανανιτων λαών ήταν επινοήσεις των μεταρρυθμιστών δευτερονομιστων για να αναδείξουν τον Ιωσία ως νέο Μωυσή μεγαλύτερο απ' τον Δαβίδ και να εμπνεύσουν την κατάκτηση των υψωμάτων του βορρά απ' τον Ιωσία ως νέο Ιησού του Ναυή.

Αυτες τις φτιαχτές πολεμικές εβραϊκες θρυλολογιες της Τορά αναμεμειγμένες με θεϊκες παρεμβασεις που υποστήριζαν την σφαγη βλέπανε οι διάφοροι γνωστικοι χριστιανοί Μαρκιων κλπ του 1 και 2 αιώνα και επειδή δεν μπορούσαν να χωνέψουν τις βαριές αντιφάσεις που προαναφέραμε και να εννοήσουν (όπως εννοεί η σύγχρονη ιστορική αρχαιολογική και θεολογικη ερευνα) ότι οι περιγραφές της παλαιάς διαθηκης δεν είναι τίποτα άλλο παρα εβραϊκη εθνικιστική θρησκευτική προπαγάνδα και μυθολογία,αναπτυσσαν τις κάθε είδους παλαβές θεωρίες τους και κυνηγιοντουσαν ως αιρετικοί από το αντίθετο επισκοπικό χριστιανικό ρεύμα που τα πίστευε ως αληθινά και πλαστογραφουσε επεμβατικα κείμενα των ευαγγελίων στη διαμάχη με τους Γνωστικούς όπως υποστηρίζει ο Κέλσος.

Στα χρόνια μας όμως σύγχρονοι νοητικά ευνουχισμένοι από ευλάβεια θεολόγοι που διδάσκουν χριστιανικη θεολογία σε δημόσια σχολεία και έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο αναμασούν παρόμοια με τον καθε αρχαίο παπυρογράφο ή σύγχρονο ιντερνετικό αυτοπροσδιοριζομενο απολογητή,ανηκουστες φαντασιακες μυθολογικές πεποιθησεις που προκαλούν γέλια.

Δεν είχε έρθει υποστηρίζουν η χάρις του Θεού για τέτοια πράγματα δηλαδή ευαγγελικού τύπου θαύματα αγαπης γιατί δεν είχε έρθει δήθεν ο σωτήρας Χριστός να εξευμενίσει με το αίμα του τον οργισμένο εβραϊκο θεο Σαβαώθ-Γιαχβέ ώστε να μεταμορφωθεί σε Θεό Πατέρα αγάπης και να δώσει θαυματουργική χάρη αγαπης!!!!.Παντα κάποια γελοία παραμυθενια δικαιολογία βρίσκουν για να δικαιολογήσουν τα αντιφατικά απρόσεκτα εμπνευσμένα θρησκευτικά λογοτεχνικά παραμύθια.

Μέχρι να έρθει όμως ο υποτιθέμενος γιος του Γιαχβε εξευμενιζοτανε στα άγια των αγίων του ναού του Σολομωντα με το αίμα ζώων και σφαχτων παρομοια με τις γύρω ειδωλολατρικές θρησκείες ενώ θα μπορούσε να δέχεται λατρευτικές προσφορες από καρπούς της γης.

Παραξενο που το ιερατείο του τσίμπαγε από τα σφαχτά των θυσιών τα καλύτερα κομμάτια για φαγοπότι έτσι διέταζε ο Μωσαϊκός νόμος.

Αλλα και παράξενη συμπτωση που στην ιστορία του Μωυσή περί Άβελ και Καϊν πολύ παράξενο που δεν δεχόταν τις προσφορές καρπών του Καϊν αλλά ήθελε προβατακια απ' τον Άβελ και για αυτό λέει ο Καϊν φθονησε το καλό Άβελ που πήγαινε η τσίκνα των θυσιών απ' τα σφαχτά ευθεία ψηλά.Πετυχημενες ιστοριουλες επινόησε το πονηρό αρχαίο εβραϊκο ιερατείο για να καλοτρωει από τα αφιερώματα των κοροϊδων συμπατριωτων του.

Αγαθο δημιουργικό υπέρτατο Ον που εκφράζεται ως Θεος λοιπόν από τον παραδοσιακό χριστιανισμο δεν εννοειται ότι θα ήταν δυνατόν να εμπνέει και να καθοδηγεί σε τετοια βαρβαρα κτηνώδη αισχη τα δημιουργήματα του όσο κτηνώδη και βάρβαρα μπορεί να είναι αυτά.Θα μπορούσε να καταπλήξει και να λατρευτεί με ενέργειες αγαθοποιές και θαυμαστές όπως τα παραδείγματα που αναφέραμε.Είναι λοιπόν ολοφανερο το αντιφατικό της χριστιανικής παραδοσιακής θεολογίας περι της θείας αγαθότητας σε σύνδεση με τον αρχαίο εβραϊκο Γιαχβέ και την ψευτοθεοπνευστη κατασκευασμένη αγία γραφή της Παλαιάς Διαθήκης η οποία είναι αποσπασματικά ενεργή στη λατρευτική τυπική διάταξη όχι μόνο του βυζαντινομουσειακου χριστιανισμού αλλά και των υπολοίπων ομολογιών και εκκλησιών.

Όποτε όχι μόνο δεν θα μπορούσε να έχει σχέση ο Εβραίος λατρευομενος σε ορθόδοξους χριστιανικους ναους Θεός Σαβαωθ-Γιαχβέ με κάποιο νέο Θεο Πατέρα του ευαγγελικου Ιησου αλλά και κάθε εβραϊκο Παλαιοδιαθητικο κείμενο και λατρευτική ομοιότητα προσευχή αναγνώσματα κλπ αναφορες μέσα στην βυζαντινοεκκλησία και στους ναούς της αλλά και σε κάθε διαφορετικής οργανωμένης ομολογιας εκκλησια ,είναι κατά κάποιο τρόπο μια ανήθικη αντιχριστιανική συναυτουργία και επιβεβαίωση θρησκευτικών εθνικιστικών εγκλημάτων που αναφέρονται σε μια θρησκευτική φυλετική ιστορια οτι διαπράχθηκαν με το μανδύα μιας υποτιθέμενης θεϊκης προσταγής.

Η θρησκευτικη παράδοση δεν είναι αυθεντία δεν είναι αληθινή ούτε ιερή παρά ανθρώπινο επινόημα που κουβαλάει διδακτικό μυθο από εποχές που πιστεύανε ότι η γη είναι επίπεδη.

Εδω όμως εχουμε να κανουμε με μια παρουσία ανθρωπολογικά ανωριμης κτηνώδους φυλετικής έκφρασης του είδους μας μέσα από το εβραϊκο παραδοσιακό μυθολόγημα που μας κουβαλιέται από πολύ παλια μέσα στην εποχή του προηγμένου πολιτισμού μας μασκαρεμένη με θρησκευτική ιερή προβιά.

Εξάλλου αυτό αποδεικνύεται ιστορικα από τους θρησκευτικους πολέμους εγκληματικων χριστιανικών θεοκρατικων μεσαιωνικών πολιτισμών που για τις συγκρούσεις τους είχαν ως έμπνευση και πρότυπο την παλαιά διαθήκη και τους πρωταγωνιστές της.

Είναι θράσος και υποτίμηση της ανθρώπινης ηθικής και λογικης αλλά και ύβρις και προσβολή του σύγχρονου χριστιανικου αισθήματος να ονομάζεται ακόμα <Αγία Γραφή>αυτό το σύγγραμμα και πατέρας του Ιησού ο φυλετικός εγκληματίας εβραϊκος επινοημένος αρχαίος θεός Γιαχβέ.

Ο οποίος Γιαχβέ δεν φτάνει που ζήταγε αιώνες αίμα ανθρώπων και ζώων σε βωμούς και φυλετικούς πολέμους επικρατησης μέσα από την θρησκευτική κουλτούρα πρωτόγονων ανθρώπων της εποχής του χαλκού ολοκλήρωσε την τελευταία σελίδα του βιογραφικού του θέλοντας και το αίμα του Ιησού για να μεταμορφωθεί σε Πατέρα αγάπης ωστε να μην εξολοθρεύσει ολο το ανθρώπινο είδος πάντα σύμφωνα με την χριστιανική παραδοσιακή πατερική σοφιολογία!!!

Ολη αυτή η εβραϊκή θεολογική μυθολογία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως θρησκευτικη μυθολογία που διδάσκει ανθρώπους των τότε καιρών όπως ανέκαθεν ο αρχαίος μυθος δίδασκε και όχι ως θεολογική πιστη.

Ειναι καιρός πια που πρέπει να εξαλειφθούν αυτές οι θρησκευτικές μυθολογίες και διαστροφές από τις σύγχρονες κοινωνίες αλλά και από την αυθεντική πνευματική ζωή και στάση των πιστών συγχρονων χριστιανων.Υπαρχουν χιλιαδες χριστιανοί ακόμα και διδακτορες θεολογοι στον τοπο που είναι νοήμονες και διακρίνουν τις σκουριές αυτές που κουβαλάει το πλοίο της εκκλησίας στο διάβα των χρόνων και πρέπει και οφείλουν να πάρουν την κατασταση στα χέρια τους να ξεκαθαρίσουν την σκουριά και την διαβρωση.Απο το 1790 ο Καντ διατυπωσε ότι τα αρχαία θεσπισμενα λατρευτικά τυπικά και θρησκευτικά παραδοσιακά πλαισια της οργανωμένης εκκλησιαστικής πίστης είναι τα περιβλήματα που τυλίγουν το ανθρώπινο είδος όπως το έμβρυο ο πλακούντας και ο ομφάλιος λώρος που πρέπει να αποβληθούν από πάνω του όταν βγαίνει στο φως.Οτι η οργανωμένη εκκλησιαστική φονταμεταλιστική θεσμική πίστη που προσπαθούσε να οδηγήσει σε ηθική είναι ανωριμότητα του ανθρώπινου είδους που καθώς ενηλικιώνεται ηθικά και νοητικά πρέπει να τα αποβαλει.

Τριακοσια σχεδόν χρόνια έχουν περασει από την εποχή του Διαφωτισμου και ακόμα το ανθρώπινο είδος υιοθετεί την <<παιδικη>>φονταμεταλιστικη θρησκευτικότητα και την αναγνωρίζει θεσμικα αρνούμενο να ωριμασει και να ενηλικιωθεί νοητικα.

Δεν είναι τιμώμενη αρχαϊκη πολιτισμική κουλτούρα αγίας θρησκευτικής παράδοσης το μασκαριλίκι η θρησκευτική αγυρτεία και απάτη, το σκοταδιστικο δόγμα,το ψέμμα, ο μύθος ,η αντίφαση το ανεξήγητο παραλογο κενό.Δεν μπορεί να ακολουθήσει η Εκκλησία έτσι σ αυτό το νέο μέλλον της διανοητικής αφυπνισης και γνώσης που μπαίνει το είδος μας που ζει απομονωμενο σ αυτόν τον χαμένο στο σύμπαν πλανήτη.

Επιπλέον δεν μπορεί ένας παλιός ασκός (όπως εννοούσε ο Ιησούς όλη τη Μωσαϊκη παλαιοδιαθηκη) να συνεχίζει να γεμίζει με νέο κρασί γιατί πάντα κατά τη ρύση του Ιησού θα ανοίγουν τρύπες και μέσα απ' αυτές θα χαθούν σιγά σιγά και όσοι εναπομείναντες σκεπτόμενοι πιστοί του χριστιανισμού.

Φ.Φάνητος