ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΙΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΤΙΣ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1967

Προς συμπλήρωση του Ιστορικού puzzle θέλω να σας διηγηθώ γεγονότα που συνέβηκαν στις 13-12-67 στον ΒΝΣ.

Τότε υπηρετούσα ως στρατεύσιμος Κελευστής Α/Υ και παράλληλα υπεύθυνος στο Γ/Κ του ΒΠ ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ. Ναυαρχίδας του ΑΑΠ, με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη τότε, Θρασύβουλο Καμαρινέα ΒΝ, ύπαρχο τον Υποπλ/ρχο Σπ. Νικολόπουλο ΒΝ και οπλονόμο τον μόνιμο Υπαξιωματικό Σκλαβουνάκο. Εκείνες λοιπόν της ημέρες, είχαμε αποσυρθεί σε κάτι συνεργεία εντός του Ναυστάθμου , θυμάμαι σε ένα κλειστό λιμανάκι. Είχαν λύσει τα καπάκια της μηχανής και κάναμε επισκευή. Ο Κυβερνήτης μας , ο οποίος παράλληλα ήταν και Διευθυντής του Β κλάδου στο επιτελείο του ΑΑΠ , (ερχόταν στο καράβι μόνον στα ταξίδια) την ώρα που εκδηλώθηκε το κίνημα του Βασιλέως τηλεφώνησε στον ύπαρχο Νικολόπουλο, του είπε τα καθ έκαστα , χωρίς όμως να του διευκρινήσει πιά πλευρά υποστηρίζουμε. Του ζήτησε να οπλίσει το άγημα ασφαλείας ενισχυμένο με ότι προσωπικό μπορούσε και να σπεύσει στο Επιτελείο. Πράγματι έτσι και έγινε, τρέχοντας οπλισμένοι, με τον Ύπαρχό και τον Οπλονόμο πήγαμε στο επιτελείο. Καθ΄ οδόν ο Ύπαρχος μας εξήγησε τι συμβαίνει και προσέθεσε ότι εμείς θα μείνουμε πιστοί στον όρκο προς τον Βασιλέα. Φτάνοντας στο επιτελείο, μας περίμενε στην είσοδο, ο Κυβερνήτης με το πιστόλι στο χέρι. Αφου εξέτασε τις δυνατότητες μας, κατένειμε το Άγημα ασφαλείας στις δύο εισόδους του επιτελείου, στην κυρία και στην πίσω που οδηγούσε στο υπόγειο με τους ασυρμάτους. Επίσης στις σκάλες και στα κεφαλόσκαλα. Εμένα προσωπικά, επειδή ήμουν ο μοναδικός που είχα αυτόματο , Thompson σαν αρχηγός του Αγήματος Ασφαλείας, με τοποθέτησε έξω από το γραφείο του νέου Αρχηγού Α.Π Αρχ/ρχο Μπακόπουλο ΒΝ που μόλις είχε αντικαταστήσει τον παλαιό. Σε κάποια στιγμή ήρθε και έκανε έλεγχο αν είχα οπλίσει το αυτόματο. Μου το όπλισε , γύρισε και την ασφάλεια και μου είπε να μην διστάσω να πυροβολήσω αν χρειαστεί . Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι κανείς από το άγημα, ούτε εγώ γνώριζα κάποιον Αξιωματικό του Επιτελείου, που ανάστατοι ανεβοκατέβαιναν τις σκάλες κυνηγώντας και εκλιπαρώντας τον Καμαρινέα να τους πει κάτι, αυτός και ήταν ο λόγος που ο κυβερνήτης μας, αντί να χρησιμοποιήσει το προσωπικό του επιτελείου, αν και είχε την δυνατότητα σαν Διευθυντής του Β κλάδου, κάλεσε εμάς από το καράβι του. Αυτή η κίνηση ήταν πιστεύω καθοριστική για την εξέλιξη της καταστάσεως στο ΒΝ και αν είχε ένα βαθμό παραπάνω , θα έκαναν αυτόν Αρχηγό Στόλου Α.Π. Στις 19,14 κάλεσαν όλους τους Κυβερνήτες και όλους τους ανώτερους αξιωματικούς των ελλιμενισμένων πολεμικών πλοίων στην μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του επιτελείου . Υπήρξαν και μερικοί που αρνήθηκαν αρχικά να προσέλθουν και κατέφυγαν σε κάποιες οικίες για αξιωματικούς που υπήρχαν εκεί. Τελικά όμως αφού ήλθαν όλοι, τους εξέθεσε την κατάσταση, τους είπε ότι πρέπει να πάνε υπέρ της Επανάστασης και όποιος δεν συμφωνεί να το δηλώσει εκείνη την στιγμή. Με όλη αυτή την ψυχολογική πίεση, που ειχε δημιουργηθεί και με την παρουσία μας, όλοι δήλωσαν υπέρ της Επανάστασης. Ολο το βράδυ μείναμε στο επιτελείο, μέχρι την άλλη μέρα που επέστρεψαν τα ΒΠ ΔΟΞΑ, ΒΕΛΟΣ, ΑΣΠΙΣ, ΛΟΓΧΗ, ΝΑΥΑΡΙΝΟ και ΣΦΕΝΔΟΝΗ τα οποία, αρχικά είχαν βρεθεί υπό τις διαταγές του στασιάσαντος Υποναυάρχου Ροζάκη. Είχαμε ακροβολιστεί στην προβλήτα και σε κάτι υψώματα με αραιή βλάστηση, εκεί κοντά και προσωπικά θυμάμαι ότι ανησύχησα μήπως αυτό, θορυβήσει τους αφικνούμενους στασιαστές, για την ζωή τους και βάλουν εναντίον μας , με τον βαρύ οπλισμό που διέθεταν. Τελικά οι φόβοι μου δεν επαληθεύτηκαν, τα πλοία έδεσαν ειρηνικά και μερικά τζιπ ήλθαν να πάρουν τους νεοαφιχθέντες κυβερνήτες για να τους πάνε στο επιτελείο. Β.Ι.Βάρσος 26/10/2025